Το πρόγραμμα σήμερα είχε σεμινάριο οινογνωσίας, συντήρησης και σερβιρίσματος. Αν εξαιρέσω τους τεχνικούς όρους και τις πολλές λεπτομέρειες, συγκρατησα κάποια απλά και πρακτικά πραγματάκια :
- Το κρασί που παράγεται σε δεξαμενές, αποκαλείται "φρέσκο", και αυτό γιατί ο τρόπος που έχει παραχθεί και η επεξεργασία που έχει υποστεί, του δίνουν μικρή διάρκεια ζωής. Το πολύ 2 χρόνια από την μέρα παραγωγής του, πρέπει να έχει καταναλωθει.
- Οι δεξαμενές έχουν πολλά πλεονεκτήματα λόγω του υλικού κατασκευής τους (ανοξείδωτος χάλυβας) : πολύ μεγάλο, ουσιαστικά απεριόριστο χρόνο ζωής, δεν παρουσιάζουν διαρροές είναι σχετικά εύκολα στη μεταφορά και στον καθαρισμό τους. Επιπλέον στην περίπτωση των λευκών κρασιών (η οποία και επικρατεί) έχουμε δυνατότητα ελέγχου της θερμοκρασίας στη φάση της ζύμωσης, πράγμα πολύ σημαντικό.
- Το κρασί που αποθηκεύεται μέσα σε βαρέλια έχει σαφέστατα μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, με ένα μέσο όρο τα 5 χρόνια. Ανάλογα όμως την ποικιλία, και τον τρόπο που αντιμετωπίζεται κατά την δημιουργία του, μπορεί να διατηρηθεί πολύ περισσότερο και να αποκτήσει μεγάλη παλαιότητα.
- Το ξύλινο βαρέλι χρησιμοποιείται παραδοσιακά περισσότερο για το κόκκινο κρασί. Η βασική ιδιότητα του είναι ότι επιτρέπει τη σταδιακή επίδραση του οξυγόνου στο περιεχόμενο. Το ξύλινο βαρέλι είναι αναντικατάστατο γιατί συνεισφέρει στην ωρίμανση του κρασιού και ταυτόχρονα εμπλουτίζει το άρωμα και τη γεύση από το ξύλο. Για να τα πετύχουμε αυτά πρέπει να προσέχουμε ώστε το ξύλο να είναι κατά προτίμηση δρύινο και το βαρέλι να είναι καινούργιο και απόλυτα στεγανό. Μετά πάροδο κάποιων ετών χάνει τις προαναφερθήσες ευεργετικές του ιδιότητες του.
- Έξι ειναι οι παράγοντες που απαιτούνται για τη σωστή συντήρηση ενός κρασιού :
1) θερμοκρασία 13οC
2) υγρασία 70%
3) να βρισκεται σε οριζόντια θέση
4) το μπουκάλι να είναι γυάλινο και κλεισμένο με πολύ καλό φελλό
5) να βρισκεται σε σκοτεινό δωμάτιο
6) να μην δέχεται κραδασμούς
- Η σωστή τοποθέτηση ενός μπουκαλιού με κρασί είναι είναι αυτή κατά την οποία ο φελλός βρέχεται από το κρασι. Οταν το μπουκάλι βρίσκεται σε κατακόρυφη θέση και ο φελλός δεν έρχεται σε επαφή με κάποιο υγρό στοιχείο, τότε ξεραίνεται και περνάει το οξυγόνο από μέσα του, αλλιώνοντας το κρασί. Ενώ αν το μπουκάλι είναι τοποθετημένο με κλίση ή σε οριζόντια θέση, όπου το κρασί βρέχει το φελλό, τότε αυτός διατηρεί τις ιδότητες του και προστατεύει σωστά το κρασί από εξωτερικούς παράγοντας.
- Πολλά και καλά φελλόδεντρα βρίσκονται κυρίως στην Πορτογαλία και στην Ισπανία.
- Όταν ανοίγουμε ένα εμφιαλωμένο κρασί, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μυρίσουμε το φελλό. Από εκεί μπορούμε να καταλάβουμε αν το κρασί είναι καλοδιατηρημένο ή κάτι έχει πάει στραβά. Και φυσικά δεν εννοούμε οτι το κρασί δεν είναι ωραίο. Ισα ισα, το κρασί μπορεί να προέρχεται από μια πολύ καλή "παρτίδα", και όλο το πρόβλημα να το δημιούργησε ο φελλός. Σε ποσοστό 8%, η επαφή του κρασιού με ένα "κακό" φελλό οδηγεί σε τέτοια άσχημα αποτελέσματα. Και με τον όρο "κακός φελλός" εννοούμε ένα φελλό που έχει μολυνθεί από βακτήρια (μέσω του φλοιού των φελλόδεντρων από τα οποία προκύπτει) και να έχει αποκτήσει την "ασθένεια των φελλών".
Για αυτό λένε οτι ο φελλός έχει μεγαλύτερη σημασία, και είναι καλό να ξοδεύονται περισσότερα χρήματα γι' αυτόν, παρά για το μπουκάλι!
- Ο σερβιτόρος οφείλει να αφηνει τον φελλό στο τραπέζι του πελάτη, ωστέ να μπορεί ο τελευταίος να τον ελέγξει (μυρίσει) αν θέλει.
- Πριν πιουμε το κρασί το αναδεύουμε λίγο έτσι ώστε να έρθει σε επαφή με το οξυγόνο και να ανακατευτούν και να απελευθερωθούν τα αρώματα του σωστά.
- Το κρασί πρέπει να διατηρείται σε μια θερμοκρασία πάνω-κάτω 15οC, καθόλη τη διάρκεια πόσης του.
- Ενα κρασί το οποίο είτε περιέχει πολλές ισταμίνες, είτε είναι πολύ θειώδες, είτε έχει μεγάλο ποσοστό οινοπνεύματος, είτε όλα τα προηγούμενα μαζί, μπορεί να προκαλέσει ισχυρό πονοκέφαλο, και όχι μόνο.
- Το κρασί σερβίρεται στο ποτήρι μέχρι να καλύψει το 1/3 το πολύ του ποτηριού.
- Τα ποτήρια για το κόκκινο κρασί έχουν λίγο πιο ανοιχτό στόμιο, γιατι περιέχουν περισσότερα αρωματικά στοιχεία και χρειάζονται μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με το οξυγόνο.
Αντε...στην υγειά μας...!
- Το κρασί που παράγεται σε δεξαμενές, αποκαλείται "φρέσκο", και αυτό γιατί ο τρόπος που έχει παραχθεί και η επεξεργασία που έχει υποστεί, του δίνουν μικρή διάρκεια ζωής. Το πολύ 2 χρόνια από την μέρα παραγωγής του, πρέπει να έχει καταναλωθει.
- Οι δεξαμενές έχουν πολλά πλεονεκτήματα λόγω του υλικού κατασκευής τους (ανοξείδωτος χάλυβας) : πολύ μεγάλο, ουσιαστικά απεριόριστο χρόνο ζωής, δεν παρουσιάζουν διαρροές είναι σχετικά εύκολα στη μεταφορά και στον καθαρισμό τους. Επιπλέον στην περίπτωση των λευκών κρασιών (η οποία και επικρατεί) έχουμε δυνατότητα ελέγχου της θερμοκρασίας στη φάση της ζύμωσης, πράγμα πολύ σημαντικό.
- Το κρασί που αποθηκεύεται μέσα σε βαρέλια έχει σαφέστατα μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, με ένα μέσο όρο τα 5 χρόνια. Ανάλογα όμως την ποικιλία, και τον τρόπο που αντιμετωπίζεται κατά την δημιουργία του, μπορεί να διατηρηθεί πολύ περισσότερο και να αποκτήσει μεγάλη παλαιότητα.
- Το ξύλινο βαρέλι χρησιμοποιείται παραδοσιακά περισσότερο για το κόκκινο κρασί. Η βασική ιδιότητα του είναι ότι επιτρέπει τη σταδιακή επίδραση του οξυγόνου στο περιεχόμενο. Το ξύλινο βαρέλι είναι αναντικατάστατο γιατί συνεισφέρει στην ωρίμανση του κρασιού και ταυτόχρονα εμπλουτίζει το άρωμα και τη γεύση από το ξύλο. Για να τα πετύχουμε αυτά πρέπει να προσέχουμε ώστε το ξύλο να είναι κατά προτίμηση δρύινο και το βαρέλι να είναι καινούργιο και απόλυτα στεγανό. Μετά πάροδο κάποιων ετών χάνει τις προαναφερθήσες ευεργετικές του ιδιότητες του.
- Έξι ειναι οι παράγοντες που απαιτούνται για τη σωστή συντήρηση ενός κρασιού :
1) θερμοκρασία 13οC
2) υγρασία 70%
3) να βρισκεται σε οριζόντια θέση
4) το μπουκάλι να είναι γυάλινο και κλεισμένο με πολύ καλό φελλό
5) να βρισκεται σε σκοτεινό δωμάτιο
6) να μην δέχεται κραδασμούς
- Η σωστή τοποθέτηση ενός μπουκαλιού με κρασί είναι είναι αυτή κατά την οποία ο φελλός βρέχεται από το κρασι. Οταν το μπουκάλι βρίσκεται σε κατακόρυφη θέση και ο φελλός δεν έρχεται σε επαφή με κάποιο υγρό στοιχείο, τότε ξεραίνεται και περνάει το οξυγόνο από μέσα του, αλλιώνοντας το κρασί. Ενώ αν το μπουκάλι είναι τοποθετημένο με κλίση ή σε οριζόντια θέση, όπου το κρασί βρέχει το φελλό, τότε αυτός διατηρεί τις ιδότητες του και προστατεύει σωστά το κρασί από εξωτερικούς παράγοντας.
- Πολλά και καλά φελλόδεντρα βρίσκονται κυρίως στην Πορτογαλία και στην Ισπανία.
- Όταν ανοίγουμε ένα εμφιαλωμένο κρασί, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μυρίσουμε το φελλό. Από εκεί μπορούμε να καταλάβουμε αν το κρασί είναι καλοδιατηρημένο ή κάτι έχει πάει στραβά. Και φυσικά δεν εννοούμε οτι το κρασί δεν είναι ωραίο. Ισα ισα, το κρασί μπορεί να προέρχεται από μια πολύ καλή "παρτίδα", και όλο το πρόβλημα να το δημιούργησε ο φελλός. Σε ποσοστό 8%, η επαφή του κρασιού με ένα "κακό" φελλό οδηγεί σε τέτοια άσχημα αποτελέσματα. Και με τον όρο "κακός φελλός" εννοούμε ένα φελλό που έχει μολυνθεί από βακτήρια (μέσω του φλοιού των φελλόδεντρων από τα οποία προκύπτει) και να έχει αποκτήσει την "ασθένεια των φελλών".
Για αυτό λένε οτι ο φελλός έχει μεγαλύτερη σημασία, και είναι καλό να ξοδεύονται περισσότερα χρήματα γι' αυτόν, παρά για το μπουκάλι!
- Ο σερβιτόρος οφείλει να αφηνει τον φελλό στο τραπέζι του πελάτη, ωστέ να μπορεί ο τελευταίος να τον ελέγξει (μυρίσει) αν θέλει.
- Πριν πιουμε το κρασί το αναδεύουμε λίγο έτσι ώστε να έρθει σε επαφή με το οξυγόνο και να ανακατευτούν και να απελευθερωθούν τα αρώματα του σωστά.
- Το κρασί πρέπει να διατηρείται σε μια θερμοκρασία πάνω-κάτω 15οC, καθόλη τη διάρκεια πόσης του.
- Ενα κρασί το οποίο είτε περιέχει πολλές ισταμίνες, είτε είναι πολύ θειώδες, είτε έχει μεγάλο ποσοστό οινοπνεύματος, είτε όλα τα προηγούμενα μαζί, μπορεί να προκαλέσει ισχυρό πονοκέφαλο, και όχι μόνο.
- Το κρασί σερβίρεται στο ποτήρι μέχρι να καλύψει το 1/3 το πολύ του ποτηριού.
- Τα ποτήρια για το κόκκινο κρασί έχουν λίγο πιο ανοιχτό στόμιο, γιατι περιέχουν περισσότερα αρωματικά στοιχεία και χρειάζονται μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με το οξυγόνο.
Αντε...στην υγειά μας...!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου