Χωριό...

Μικρή λέξη.
Απλή έννοια.
Μεγάλη ουσία.

Σήμερα ο δρόμος (ή μάλλον η δουλειά) με έβγαλε σε ένα χωριό...άγνωστο. Δεν είχα ξαναπάει εκεί. Ποτέ. Δεν ήξερα κανέναν.
Μια ώρα αργότερα έφυγα απο εκεί με μια αγκαλιά κρίνους, μια τσαντούλα με λεμόνια και μανταρίνια και την ευχή μιας γυναίκας.

"Να πας στο καλό και να έχεις την ευχή μου. Ο Θεος να σε έχει γερή και να σε φυλάει από κακοτοπιές και κακούς ανθρώπους."

Λόγια απλά.
Κουβέντες καθημερινές από τους ανθρώπους που ζουν στα χωριά.
Λέξεις που δεν έφυγαν από το μυαλό μου καθόλη τη διάρκεια της επιστροφής μου στην πόλη.

Είναι σοκαριστικό το πως μπορει να σε ξαφνιάσει η απλότητα, η καλοσύνη και η φιλοξενία των ανθρώπων που ζουνε στα χωριά. Πόσο μάλλον ανθρώπων αγνώστων σε σένα. Σε κάνει να συνειδητοποιείς πόσο μπορεί να σε αλλοιώσει η πίεση και το άγχος της καθημερινότητας στην πόλη.