Μέσα στο χαμό και την αναταραχή χθες λαμβάνω ένα εμαιλ από το Εμπορικό Επιμελητήριο, σχετικά με τις επιχειρήσεις εστίασης, οτι πρέπει να διαθέτουν σε εμφανές σημείο και στη διάθεση των πελατών τους "Δελτία Διαμαρτυρίας", οπου μπορούν να καταγράφουν ανα πάσα στιγμή τα παράπονα τους και η αρμόδια Αρχή θα λαμβάνει δράση από εκεί και πέρα.
Επειδή αυτό το εμαιλ το είχα λάβει και την περασμένη βδομάδα, είπα να του δώσω σημασία αυτή τη φορά γιατί στα ψιλά γράμματα διάβασα οτι "οι παραβάτες τιμωρούνται με διοικητικό πρόστιμο 500 ευρω΄". Ε, δεν είναι καιροί για πρόστιμα τώρα...
Πήγα λοιπόν σήμερα, βρήκα αυτό το μπλοκάκι, το αγόρασα, το αρίθμησα, έβαλα τη σφραγίδα της επιχείρησης και μετά.....κόλλησα. Πρέπει να μου το θεωρήσει λέει η αρμόδια Αρχή.
Μάλιστα.
Αρμόδια Αρχή.
Μάλιστα.
Μετά από ολιγόλεπτη αλλά επίπονη σκέψη εντός του χώρου όπου και ο βασιλιάς πάει μόνος του, κατέληξα οτι αρμόδια Αρχή πρέπει να είναι η Περιφέρεια.
Βρίσκω το τηλέφωνο της Διέυθυνσης Ανάπτυξης, και συγκεκριμένα το τμήμα εμπορίου και το τμήμα τουρισμού.
Παίρνω τηλέφωνο...:
Εγώ : Καλημέρα, θα ήθελα να θεωρήσω ένα Δελτίο Διαμαρτυρίας για ένα κατάστημα εστίασης.
Υπάλληλος Α : Ναι...?
Εγώ : Και ήθελα να ρωτήσω ποιά είναι η διαδικασία που πρέπε να ακολουθήσω...
Υπάλληλος Α : ...
Εγώ : Ναι...?
Υπάλληλος Α : ...
Εγώ : Με ακούτε...?
Υπάλληλος Α : Ναι. Δε γνωρίζω να σας απαντήσω. Πάρτε στο τάδε τηλέφωνο.
Βραχυκύκλωσε ο υπάλληλος.
Καλώ στον αριθμό που μου έδωσε...:
Εγώ : Καλημέρα, θα ήθελα να θεωρήσω ένα Δελτίο Διαμαρτυρίας για ένα κατάστημα εστίασης.
Υπάλληλος Β : Ναι...?
Εγώ : Και ήθελα να ρωτήσω ποιά είναι η διαδικασία που πρέπε να ακολουθήσω...
Υπάλληλος Β : ...
Εγώ : Ναι...?
Υπάλληλος Β : ...
Εγώ : Με ακούτε...?
(μα τι στο καλό ίδια αντίδραση όλοι τους?!)
Υπάλληλος Β : Μισό λεπτό περιμένετε...?
Εγώ : Μάλιστα...
(ακούω να φωνάζει σε κάποιον)
Υπάλληλος Β : Βρε Μαρία...ξέρεις εσύ τίποτα για ένα...
(έχει κάνει ήδη delete στην πληροφορία που του έδωσα, οπότε με ξαναρωτάει...)
Υπάλληλος Β : Συγνώμη, πως μου το είπατε αυτό το χαρτί?
Εγώ : Δελτίο Διαμαρτυρίας. Είναι ένα μπλοκάκι με 30 φύλλα. Τριπλότυπο.
Υπάλληλος Β : Εντάξει, περιμένετε λίγο πάλι.
(ξαναγυρίζει στη συνάδελφό του...)
Υπάλληλος Β : Δελτίο Διαμαρτυρίας λέει. Ξέρεις εσύ τίποτα?
Υπάλληλος Μαρία : Εμείς τους το στείλαμε?
Υπάλληλος Β : Όχι, είναι λεει ένα τριπλό μπλοκάκι και θέλουν να τους πούμε τι να το κάνουν...
Μου ερχόταν τώρα να του δώσω μια απάντηση έτσι που το έθεσε, αλλά άσε τώρα γιατί δεν το έχει και πολύ με την ερμηνεία και μεταφορά μηνυμάτων.
Η άκρως εντυπωσιακή και διαφωτιστηκή συνομιλία των δυο υπαλλήλων κατέληξε στο να περάσω από εκεί να "δούμε τι θα κάνουμε"...
Παίρνω το Δελτίο Διαμαρτυρίας, τη σφραγίδα της επιχείρησης, μελάνι (για την ξύλινη σφραγίδα), ένα στυλό, την έναρξη της επιχείρησης, την ταυτότητα του ιδιοκτήτη της επιχείρησης, την εγγραφή στο εμπορικό επιμελητήριο, και το τεβε του ιδιοκτήτη, μια φορολογική ενημερότητα και το ΦΕΚ που λέει σχετικά με την απαίτηση αυτή από τα καταστήματα εστίασης και κίνησα για την Περιφέρεια. Έχω καλύψει κάθε ενδεχόμενο εγγράφου που μπορεί να μου ζητήσουν. Μέχρι και στυλό και μελάνι για τη σφραγίδα, για να μη μου πούνε, "δεν έχουμε, ελάτε άλλη μέρα"...!
Ανεβαίνω στο 2ο όροφο, ρωτάω 2 υπαλλήλους που μου δήλωσαν άγνοια περί του θέματος και ο τρίτος με στέλνει σε μια αίθουσα με 3 γραφεία και έναν υπάλληλο. Με το που μου λέει καλημέρα, αναγνωρίσω τη φωνή. Είναι ο Υπάλληλος Β που είχα μιλήσει στο τηλέφωνο. Του λέω το και το...
Υπάλληλος Β : Ε, ναι...αυτό είναι...μμάλιστα...μμμ...
(τον βλέπω που έχει μπλοκάρει και προσφέρομαι να τον βγάλω από την αμήχανη θέση...)
Εγώ : Είναι έτοιμο, το έχω αριθμήσει, και έχω βάλει τη σφραγίδα της επιχείρησης εδω κάτω αριστερα και εδω δίπλα στα δεξιά είναι να μπει η σφραγίδα της αρμόδιας Αρχής της Περιφέρειας...
Υπάλληλος Β : Α. Πρέπει να βγάλουμεκαι σφραγιδα δηλαδή.
(σε κλάσματα δευτερολέπτου βρέθηκα ανάμεσα σε έμφραγμα και ανεύρυσμα...!
Διατυρώ την ψυχραιμία μου παρόλα αυτά και προσπαθώ να βγάλω άκρη...)
Εγώ : Αυτό τώρα μου το σφραγίζετε κατευθείαν και το παίρνω πίσω τώρα, ή πρέπει να κάνω κάποια αίτηση?
Υπάλληλος Β : Ε, ας κάνουμε μια αίτηση καιαιαι...θα προωθηθεί το ζήτημα.
(αόριστη και αγχωτική η απάντηση του)
Συμπληρώνω την αίτηση. Και την πάω μαζί με το Δελτίο Διαμαρτυρίας σε ένα άλλο γραφείο εκεί απέναντι για να μου το πρωτοκολλήσουν.
Εγώ : Καλημέρα. Θελω να θεωρήσω ένα Δελτίο Διαμαρτυρίας και μου είπαν να συμπληρώσω μαζί μια αίτηση και να την πρωτοκολλήσω...
Υπάλληλος Γ : ...
(εγκεφαλικό στανταράκι η υπάλληλος)
Εγώ : Εδώ ειναι το πρωτόκολλό, σωστά?
Υπάλληλος Γ : Ναι, αλλά δεν κατάλαβα...θέλετε να πρωτοκολλήσετε μια αίτηση για να διαμαρτυρηθείτε?
Οι τρόποι καλής συμπεριφοράς μου, εκβιάστηκαν από την υπομονή μου και έφυγα όσο το δυνατόν γρηγορότερα από εκεί.
30 φύλλα τριπλότυπα είναι. Πόσο χρόνο να τους δώσω πριν τους αρχίσω στα τηλέφωνα? Μια βδομάδα?! Μπααα...πρέπει να βγάλουν και σφραγίδα. Θα τους δώσω 10 μέρες.
Υ.Γ. : Το οτι θα περνούσα τέτοια ταλαιπωρία για να μπορεί μετά να μου διαμαρτυρηθεί κάποιος, σημαίνει τουλάχιστον οτι ζούμε σε κράτος με δημοκρατικό πολίτευμα. Ας μην εξετάσουμε το IQ των πολίτων στην παρούσα φάση!
Επειδή αυτό το εμαιλ το είχα λάβει και την περασμένη βδομάδα, είπα να του δώσω σημασία αυτή τη φορά γιατί στα ψιλά γράμματα διάβασα οτι "οι παραβάτες τιμωρούνται με διοικητικό πρόστιμο 500 ευρω΄". Ε, δεν είναι καιροί για πρόστιμα τώρα...
Πήγα λοιπόν σήμερα, βρήκα αυτό το μπλοκάκι, το αγόρασα, το αρίθμησα, έβαλα τη σφραγίδα της επιχείρησης και μετά.....κόλλησα. Πρέπει να μου το θεωρήσει λέει η αρμόδια Αρχή.
Μάλιστα.
Αρμόδια Αρχή.
Μάλιστα.
Μετά από ολιγόλεπτη αλλά επίπονη σκέψη εντός του χώρου όπου και ο βασιλιάς πάει μόνος του, κατέληξα οτι αρμόδια Αρχή πρέπει να είναι η Περιφέρεια.
Βρίσκω το τηλέφωνο της Διέυθυνσης Ανάπτυξης, και συγκεκριμένα το τμήμα εμπορίου και το τμήμα τουρισμού.
Παίρνω τηλέφωνο...:
Εγώ : Καλημέρα, θα ήθελα να θεωρήσω ένα Δελτίο Διαμαρτυρίας για ένα κατάστημα εστίασης.
Υπάλληλος Α : Ναι...?
Εγώ : Και ήθελα να ρωτήσω ποιά είναι η διαδικασία που πρέπε να ακολουθήσω...
Υπάλληλος Α : ...
Εγώ : Ναι...?
Υπάλληλος Α : ...
Εγώ : Με ακούτε...?
Υπάλληλος Α : Ναι. Δε γνωρίζω να σας απαντήσω. Πάρτε στο τάδε τηλέφωνο.
Βραχυκύκλωσε ο υπάλληλος.
Καλώ στον αριθμό που μου έδωσε...:
Εγώ : Καλημέρα, θα ήθελα να θεωρήσω ένα Δελτίο Διαμαρτυρίας για ένα κατάστημα εστίασης.
Υπάλληλος Β : Ναι...?
Εγώ : Και ήθελα να ρωτήσω ποιά είναι η διαδικασία που πρέπε να ακολουθήσω...
Υπάλληλος Β : ...
Εγώ : Ναι...?
Υπάλληλος Β : ...
Εγώ : Με ακούτε...?
(μα τι στο καλό ίδια αντίδραση όλοι τους?!)
Υπάλληλος Β : Μισό λεπτό περιμένετε...?
Εγώ : Μάλιστα...
(ακούω να φωνάζει σε κάποιον)
Υπάλληλος Β : Βρε Μαρία...ξέρεις εσύ τίποτα για ένα...
(έχει κάνει ήδη delete στην πληροφορία που του έδωσα, οπότε με ξαναρωτάει...)
Υπάλληλος Β : Συγνώμη, πως μου το είπατε αυτό το χαρτί?
Εγώ : Δελτίο Διαμαρτυρίας. Είναι ένα μπλοκάκι με 30 φύλλα. Τριπλότυπο.
Υπάλληλος Β : Εντάξει, περιμένετε λίγο πάλι.
(ξαναγυρίζει στη συνάδελφό του...)
Υπάλληλος Β : Δελτίο Διαμαρτυρίας λέει. Ξέρεις εσύ τίποτα?
Υπάλληλος Μαρία : Εμείς τους το στείλαμε?
Υπάλληλος Β : Όχι, είναι λεει ένα τριπλό μπλοκάκι και θέλουν να τους πούμε τι να το κάνουν...
Μου ερχόταν τώρα να του δώσω μια απάντηση έτσι που το έθεσε, αλλά άσε τώρα γιατί δεν το έχει και πολύ με την ερμηνεία και μεταφορά μηνυμάτων.
Η άκρως εντυπωσιακή και διαφωτιστηκή συνομιλία των δυο υπαλλήλων κατέληξε στο να περάσω από εκεί να "δούμε τι θα κάνουμε"...
Παίρνω το Δελτίο Διαμαρτυρίας, τη σφραγίδα της επιχείρησης, μελάνι (για την ξύλινη σφραγίδα), ένα στυλό, την έναρξη της επιχείρησης, την ταυτότητα του ιδιοκτήτη της επιχείρησης, την εγγραφή στο εμπορικό επιμελητήριο, και το τεβε του ιδιοκτήτη, μια φορολογική ενημερότητα και το ΦΕΚ που λέει σχετικά με την απαίτηση αυτή από τα καταστήματα εστίασης και κίνησα για την Περιφέρεια. Έχω καλύψει κάθε ενδεχόμενο εγγράφου που μπορεί να μου ζητήσουν. Μέχρι και στυλό και μελάνι για τη σφραγίδα, για να μη μου πούνε, "δεν έχουμε, ελάτε άλλη μέρα"...!
Ανεβαίνω στο 2ο όροφο, ρωτάω 2 υπαλλήλους που μου δήλωσαν άγνοια περί του θέματος και ο τρίτος με στέλνει σε μια αίθουσα με 3 γραφεία και έναν υπάλληλο. Με το που μου λέει καλημέρα, αναγνωρίσω τη φωνή. Είναι ο Υπάλληλος Β που είχα μιλήσει στο τηλέφωνο. Του λέω το και το...
Υπάλληλος Β : Ε, ναι...αυτό είναι...μμάλιστα...μμμ...
(τον βλέπω που έχει μπλοκάρει και προσφέρομαι να τον βγάλω από την αμήχανη θέση...)
Εγώ : Είναι έτοιμο, το έχω αριθμήσει, και έχω βάλει τη σφραγίδα της επιχείρησης εδω κάτω αριστερα και εδω δίπλα στα δεξιά είναι να μπει η σφραγίδα της αρμόδιας Αρχής της Περιφέρειας...
Υπάλληλος Β : Α. Πρέπει να βγάλουμεκαι σφραγιδα δηλαδή.
(σε κλάσματα δευτερολέπτου βρέθηκα ανάμεσα σε έμφραγμα και ανεύρυσμα...!
Διατυρώ την ψυχραιμία μου παρόλα αυτά και προσπαθώ να βγάλω άκρη...)
Εγώ : Αυτό τώρα μου το σφραγίζετε κατευθείαν και το παίρνω πίσω τώρα, ή πρέπει να κάνω κάποια αίτηση?
Υπάλληλος Β : Ε, ας κάνουμε μια αίτηση καιαιαι...θα προωθηθεί το ζήτημα.
(αόριστη και αγχωτική η απάντηση του)
Συμπληρώνω την αίτηση. Και την πάω μαζί με το Δελτίο Διαμαρτυρίας σε ένα άλλο γραφείο εκεί απέναντι για να μου το πρωτοκολλήσουν.
Εγώ : Καλημέρα. Θελω να θεωρήσω ένα Δελτίο Διαμαρτυρίας και μου είπαν να συμπληρώσω μαζί μια αίτηση και να την πρωτοκολλήσω...
Υπάλληλος Γ : ...
(εγκεφαλικό στανταράκι η υπάλληλος)
Εγώ : Εδώ ειναι το πρωτόκολλό, σωστά?
Υπάλληλος Γ : Ναι, αλλά δεν κατάλαβα...θέλετε να πρωτοκολλήσετε μια αίτηση για να διαμαρτυρηθείτε?
Οι τρόποι καλής συμπεριφοράς μου, εκβιάστηκαν από την υπομονή μου και έφυγα όσο το δυνατόν γρηγορότερα από εκεί.
30 φύλλα τριπλότυπα είναι. Πόσο χρόνο να τους δώσω πριν τους αρχίσω στα τηλέφωνα? Μια βδομάδα?! Μπααα...πρέπει να βγάλουν και σφραγίδα. Θα τους δώσω 10 μέρες.
Υ.Γ. : Το οτι θα περνούσα τέτοια ταλαιπωρία για να μπορεί μετά να μου διαμαρτυρηθεί κάποιος, σημαίνει τουλάχιστον οτι ζούμε σε κράτος με δημοκρατικό πολίτευμα. Ας μην εξετάσουμε το IQ των πολίτων στην παρούσα φάση!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου