Η Επιβάτης Νο 9.

Σήμερα το πρωί πήρα το λεωφορέιο για να πάω σε μια Υπηρεσία στη διπλανή πόλη, για μια υπόθεση ενός πελάτη. Ο ήλιος έλαμπε, το χορτάρι ήταν πράσινο και τα πουλάκια κελαηδούσαν.

Μπήκα στο λεωφορείο και έκατσα σε μια άδεια θέση που βρήκα, δίπλα σε μια κοπελίτσα. Ηταν η θέση με το νούμερο 14.

Στα δεξιά μου, στη θέση 16, είδα να κάθεται μια κοπέλα με ένα "κλουβάκι" στην ποδιά της. Αν κρίνω από το γάβγισμα...σκυλάκι πρέπει να ήταν. Ωραία!
Λίγο πιο μπροστά και δεξιά ήταν μια άλλη κοπελίτσα που το αριστερό της χέρι έπαιζε ασταμάτητα με μια τούφα από τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά της. Ωραία!
Στην ίδια ευθεία με εμένα αλλά τρία καθίσματα πιο μπροστά καθόταν ένας παππούλης, που πιθανότατα πήγαινε σε κάποιο ραντεβού με γιατρό, αν κρίνω από τον συνεχή βήχα και φλέγματα που ηχορύπαναν την ατμόσφαιρα. Ωραία!
Θα είμαστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, σκέφτηκα. Δε βαριέσαι όμως, 1,5 ωρίτσα διαδρομή είναι. Θα περάσει γρήγορα.

Κάποια στιγμή μπαίνει μέσα ο εισπράκτορας, να τσεκάρει πόσες κενές θέσεις υπήρχαν ακόμα.
Βλέπει μόνο μια θέση κενή, αυτή με το νούμερο 9....αλλά, μισό λεπτό...εκεί υπήρχε μια ζακέτα και ένα βιβλίο ακουμπισμένα. Υπήρχαν δυο εκδοχές : Είτε κάποιος τα ξέχασε εκεί είτε είχε κατέβει από το λεωφορείο και τα άφησε εκεί για να κρατήσει τη θέση του.

Ο οδηγός έβαλε μπρος τη μηχανή. Το λεωφορείο θα αναχωρούσε εντός δευτερολέπτων.
Πιάνει λοιπόν ο εισπράκτορας τα πράγματα, τα βάζει στο ντουλαπάκι πάνω από τα καθίσματα και φωνάζει σε μια κοπέλα να ανέβει στο λεωφορείο και να κάτσει στη θέση 9.
Στις θέσεις 10 και 15 καθόταν ένα ζευγάρι ξένων, και ο άντρας ζήτησε από την κοπελίτσα να κάτσει αυτή στη θέση 15 για να κάτσει δίπλα στη γυναίκα του.

Έτσι λοιπόν, το ζευγάρι των ξένων έκατσε στις θέσεις 9 και 10, η κοπελίτσα στη θέση 15 και ο εισπράκτορας ετοιμαζόταν να κατέβει από το λεωφορείο, όταν...ανέβηκε μια γυναίκα και μόλις είδε οτι κάποιος ξένος καθόταν στη θέση της...κοκκάλωσε! Ήταν η επιβάτης της θέσης Νο 9.
Αυτή που όταν έκανε στάση το λεωφορέιο κατέβηκε για να κάνει ένα τσιγάρο.
Το τι ακολούθησε, δε λέγεται!!

Η γυναίκα άρχισε να ωρύεται που της πήραν τη θέση, που της ακούμπησαν το σακάκι και το βιβλίο της, που έχει γεμίσει ο κόσμος αγενείς ανθρώπους, που για να καλοπιάσουμε τους ξένους ξεβολεύουμε τους δικούς μας Έλληνες...και άλλα τέτοια υστερικά.
Ο εισπράκτορας σήκωσε την κοπελίτσα πό τη θέση 15 και τη στρίμωξε στα πίσω καθίσματα, αφήνοντας τη θέση αυτή για να κάτσει η γυναίκα που παραληρούσε. Έπειτα κατέβηκε απο το λεωφορείο και ο οδηγός ξεκίνησε την πορεία του.

Μιάμιση ώρα διαδρομή με τo λεωφορείο. H πιο βασανιστικά μεγάλη μιάμιση ώρα της ζωής μου!!
Το σκυλάκι δεν έβγαλε άχνα.
Η κοπελίτσα που έπαιζε ασταμάτητα με τα μαλλιά της δε με εκνεύρισε.
Ο παππούλης που έβηχε σαν να μην υπήρχε αύριο δεν με ενόχλησε.
Ε, η ελληνίδα γυναίκα εγώ-είμαι-και-άλλος-δεν-είναι μας τα έσπασε ολωνών κανονικότατα!!! Μιάμιση ώρα μουρμουριζε λες και της κλέψανε 67.328,05 ευρώ και έπρεπε κάποιος να τιμωρηθεί γι αυτό, καθώς στιγματίστηκε η ζωή της από δω και πέρα.
Τα έβαλε με τον εισπράκτορα, τους ξένους, τα κτέλ, τα Υπουργεία, το Κράτος, τον πρώην Υπουργό Οικονομικών, τους προγόνους μας...και δε συμμαζεύεται!

Μέχρι και στον οδηγό πήγε και διαμαρτυρήθηκε. Ευτυχώς ο οδηγός ήταν και πολύ τυπάς και γυρίζει και της λέει
"και τι θες να κάνω τώρα εγώ, να σηκωθώ να σου δώσω τη θέση μου που έχει και καλύτερη θέα?!".
Γέλιο. Απλά!