Υπηρεσίες...! (β)

 Άλλο ένα εμαιλ από εκείνα που είχα στείλει στις κολλητές μου, με προτγωνιστή τον αφελή αδερφό μου και την ανελέητη ταλαιπωρία στις διάφορες Υπηρεσίες.

Αυτό εδώ συγκεκριμένα είναι το sequel ενός προηγούμενου που είχα ποστάρει παλιότερα εδώ.

Ιδού λοιπόν η συνέχεια...:

Έχοντας περάσει και η Πρωτοχρονιά, κατάφερα να ψήσω το Γιώργο (=αδερφός) να πάμε άλλη μια γύρα χαρτούρας, μπας και τελειώσουμε αυτά που ειχαμε ξεκινήσει την προηγούμενη φορά.

Ευτυχώς επείσθει και χωρίς να χρειαστεί να τον λαδώσω. Τι να πω. Ίσως το κλίμα των ημερών. Ίσως το φαί. Ίσως το κρασί που τον πότιζα τόσες μέρες για να ξεχάσει.

Δευτέρα πρωί λοιπόν.

Σηκώνομαι 7:30. Πάω με τον father ΚΕΠ για κάτι γνήσια υπογραφών και εξουσιοδοτήσεις.

Γυρίζω σπίτι 8:10. Ο Γιώργος μόλις έβγαινε από τουαλέτα.

Γιώργος : Ώρα είναι αυτή που γυρνάς?? Τι σο clubάρες έχουμε πια στο Ρ.?!

Αντιπαρέρχομαι το σχόλιο περί εμού και Clubακίων και του λέω να ετοιμάζεται σιγά σιγά να πορίσουμε.

Γιώργος : Από τώρα? Ούτε 8:30 δεν έχει πάει ακόμα. Χαλάρωσε. Ούτε καφέ δεν έχω πιεί ακόμα.

Εγώ : Εμ, μήπως να τον έπαιρνες σε πλαστικό?

Γιώργος : Γιατί, πάλι θα φέρουμε βόλτα όλο το Ρ.?

Εγώ : Όχι, μωρέ, μια εφορία έχουμε να πάμε, α κάνουμε μια διακοπή στο μπαμπά, μια επέκταση σε σένα και μετά πάμε τη διακοπή στο επιμελητήριο για διαγραφή και τέλος σε ένα βιβλιοπωλείο για σφραγίδα, μπλοκάκια και τα συναφή. Σφραγίζουμε τα πάντα και πίσω εφορία να τα θεωρήσουμε και να τα τρυπήσουμε.

Γιώργος : Αυτά μόνο?

Εγώ : Χμμ...ναι. Για να συνεχίσουμε μετά για τα υπόλοιπα πρέπει πρώτα να μου στείλουν ένα φαξ από Αθήνα που περιμενω.

Γιώργος : Και από χαρτιά, πως είμαστε?

Εγώ : Πλήρεις. Τα έχω μαζέψει όλα.

Γιώργος : Πςςς βασιλιάδες! Μην αγχώνεσαι, το’χουμε. Κάτσε να φτιάξω ένα καφεδάκι, ντύνομαι και φεύγουμε.

Δέκα λεπτά αργότερα μπαίνω μέσα στην κουζίνα...και βρίσκω τον Γιώργο με τον Η/Υ...

Εγώ : Δεν πιστεύω να παίζεις?

Γιώργος : Όχι, ρε, πας καλά? Μπήκα δυο λεπτά να δω τι καιρό θα κάνει, για να δω τι θα βάλω.

Εγώ : Αργούμε όμως!

Γιώργος : Ρε χαλάρωσε...πρώτη εργάσιμη του χρόνου είναι, νομίζεις οτι θα πάει κανείς εφορία σήμερα πρωί πρωί? Πόσοι ψυχωτικοί νομίζεις οτι υπάρχουν πια στο Ρ.?

Εγώ : ........με είπες ψυχωτική?

Γιώργος : Πάω να ντυθώ.

9:20 ήμασταν στην εφορία. 

Ανεβαίνουμε 2ο όροφο – μητρώο. 

Ιδιώτης ούτε για δείγμα! Υπάλληλος ευτυχώς ένας. 

Τσεκάρει πάκο χαρτιών. Όλα οκ. 

Κατεβαίνουμε Κ.Β.Σ. να ακυρώσουμε τα παλιά μπλοκάκια. 

Γιώργος : Ε, ψυχή δεν υπάρχει εδώ σήμερα. Σε μια ώρα το πολύ θα έχουμε τελειώσει από όλα. Να πάρω τον Αντώνη να πάμε για καφέ?

Εγώ : Ε, κάτσε να προχωρήσει πρώτα το πράγμα εδώ και τον παίρνεις όταν θα έχουμε τελειώσει κοντά...

Γιώργος : Τς τς τς ... αφού η μανδάμ είπε οτι είμαστε οκ, πάμε κάτω, ακυρώνουμε, ερχόμαστε πάνω, κάνουμε τα υπόλοιπα και μετά – επιμελητήριο – βιβλιοπωλείο – εφορία – έτοιμοι!  Ούτε μια ώρα δε θα μας πάρει...

Εκείνη τη στιγμή μπαίναμε στον Κώδικα. 

Ένας υπάλληλος, μια κοπέλα και άλλη μια που είχαν πιάσει ψιλή κουβέντα. 

Γιώργος : Χμ, θα αργήσουμε κάνα τέταρτο παράπανω, ε?

Εγώ : Καρέκλα, άχνα και περίμενε.

9:45 : Έκανε το πρώτο του τσιγάρο.

9:58 : Γιώργος : Είναι κομματάκι αργός ή τα νεύρα μου πάνε πιο γρήγορα? 

10:11 : Εγώ : Σφίγγεσαι ή είναι η ιδέα μου?

              Γιώργος : Θέλω τουαλέτα

              Εγώ : Πήγαινε. Εδώ έξω δεξιά είναι.

              Γιώργος : Όχι οκ, κρατιέμαι ακόμα, όπου να 'ναι τελειώνει η κοπελιά...

              Εγώ : Εμ...ναι, η μια κοπέλα τελειώνει. Αλλά είναι και η άλλη.

              Γιώργος : Τι, δεν είναι μαζί?

10:27 : Γιώργος : Έτσι είναι όλοι εδώ, ή αυτόν μόνο τον έχουνε σε slow motion?

              Εγώ : Τι να σου πω, εγώ ξέρω έναν άλλο τύπο εδώ και μια γυναίκα που προφανώς             

              είναι σε άδεια. Αυτόν εδώ πρώτη φορά τον βλέπω. Μάλλον καινούριος είναι.

              Γιώργος : Ναι, αλλά να παίξει λίγο και τα χέρια του γιατί σε λίγο θα χρειαστεί

              καινούρια ασφάλεια για να του καλύψει τα σπασμένα παΐδια...

              Εγώ : Ε, μην τον αγχώνεις τώρα κ συ...

              Γιώργος : Ναι, σιγά μην κλάσει κι από το άγχος...

10:41 : Γιώργος : Είσαι και πολύ "αστυνόμος" ρε φίλε...

              Εγώ : ?

10:55 : Γιώργος : Ο άλλος που λες οτι είναι κανονικά εδώ, πάει τουλάχιστον γρήγορα ή..?

              Εγώ : Όχι ρε, ο άλλος είναι παλιά καραβάνα. Έχει το σκεπτικό "φέρε οτι είναι να σου

              κάνω τάκα τάκα και χωρίς πολλές τυπικότητες, να τελειώνουμε να πάω μια γύρα και

              στα άλλα γραφεία να πούμε κάνα νέο".

              Γιώργος : Τον συμπάθησα ήδη!

11: 09 : Μπαίνει στο χώρο ένας υπάλληλος που ήξερα από άλλο τομέα. Χαιρετιόμαστε, λέμε τα κλασσικά περί εορτών και κατευθύνεται προς το βάθος στο αρχείο. Γυρίζω και βλέπω το Γιώργο να φοράει το σακάκι του.

Εγώ : Που πας?

Γιώργος : Πάω να φέρω τίποτα μπινελίκια από το κυλικείο

Εγώ : Πείνασες?

Γιώργος : Όχι, να κεράσουμε τον τύπο που μόλις πέρασε μπας και μας κάνει αυτός τη δουλειά.

Εγώ : Μα αυτός είναι σε άλλο τομέα, στις δηλώσεις

Γιώργος : Α, δεν είναι αυτός που μου 'λεγες οτι τα ξεπετάει εδώ και τελειώνεις στο πι & φι?

Εγώ : Όχι ρε...πλάκα κάνεις?

Γιώργος : Φτου. Τζάμπα η χαρά...

11:29 : Γιώργος : Επιτέλους τελειίσε η πρώτη κοπελιά! Άντε, ετοιμάσου σιγά σιγά

             Εγώ : Μα είναι η άλλη κοπέλα πρώτα...

             Γιώργος : Ε, αυτή θα τελειώσει γρήγορα, δεν τη βλέπεις, μια Α4 κρατάει.

             Ερώτηση θα θέλει να κάνει μόνο...

             Εγώ : Εμμ...βασικά...και εκείνη η σακούλα εκεί δικιά της είναι...

             Βλέμμα απόγνωσης απο Γιώργο...

             Γιώργος : Αυτή η σακούλα έχει το λιγότερο 15 μπλοκάκια...

             Εγώ : Μμμ...μάλλον απο λογιστικό γραφείο είναι...

             Γιώργος : Που είπες οτι είναι η τουαλέτα? 

11:46 : Ενώ έλειπε ο Γιώργος ξανάρθε η πρώτη κοπέλα για κάτι συμπληρωματικό...

11: 49 : Γιώργος : Τι κάνει πάλι αυτή εδώ?

              Εγώ : Πήγε τα χαρτιά πάνω και την έστειλαν πάλι κάτω για να της γράψει ο

              υπάλληλος οτι έκανε διακοπή στο Υποκατάστημα Νο 3.

              Γιώργος : Πόση ώρα είναι εδώ δηλαδή?

              Εγώ : Ε, κάνα 2-3λεπτο...

              Γιώργος : Και σε ποιά γλώσσα προσπαθεί να της γράψει τη λέξη «Υποκατάστημα»
              ο "αστυνόμος"? Στα σανσκριτικά??

12:02 : Γιώργος : Και κρεμάλα να το παίζαμε, θα είχαμε σηματίσει τη γαμημένη τη λέξη          

            «Υποκατάστημα» μέχρι τώρα...

12:12 : Γιώργος : Μου τελείωσαν τα τσιγάρα. Πάω κάτω να πάρω ένα πακέτο και να φέρω και

              το φτυάρι από το πορτπαγκάζ...

              Εγώ : ?

              Γιώργος : ...να του ρίξουμε λίγο κάρβουνο, δεν τον βλέπεις? Έχει ξεμείνει από

              καύσιμα...

12:20 : Επέστρεψε ο Γιώργος

              Γιώργος : Τι, έφυγε η πρώτη κοπέλα?

              Εγω : μμμ...

              Γιωργος : Και που πήγε το ξεφτέρι μας (= υπάλληλος)?

              Εγω : Τουαλεέα. Έχουν μείνει 9 μπλοκάκια στην άλλη κοπέλα...

              Γιώργος : Σώπα ρε, μια χαρά το πάει ο "αστυνόμος"

              Εγω : Μα γιατί τον λες συνέχεια "αστυνόμο"?

              Γιώργος : Ε, δεν τον βλέπεις? Σαΐνης είναι...

12:33 : Εγώ : Ε, ένα μπλοκάκι έμεινε και τελείωσε η κοπέλα. Μόνο να εύχεσαι να μην 

              πείνασε ο υπάλληλος.

              Γιώργος : Γιατί?

              Εγώ : Ε, θα θέλει να πάει μια βόλτα μέχρι το κυλικείο να βρει πράμα να φάει.

              Γιώργος : Ναι, ας κάνει κανένα αστείο. Αν θέλει, αν τονε κεράσω κάνα τσιγάρο να

              πάρει δύναμη να συνεχίσει. Από 'δώ μέσα δε βγαίνει αν δεν τελειώσουμε πρώτα

              εμείς τη δουλειά μας!

              Εγώ : Αν του δώσεις τσιγάρο, θα πρέπει να πάει έξω να καπνίσει

              Γιώργος : Ε...άσε φιλαράκι που θα κάνεις και τσιγάρο...νέος άνθρωπος...να

              μαυρίσεις από τώρα τα πνευμόνια σου...

12:42 : ΗΡΘΕ Η ΣΕΙΡΑ ΜΑΣ!!!!!!!!!!!!!!!

Πάμε, καθόμαστε, του εξηγώ οτι θέλουμε να κάνουμε διακοπή στη μια από τις δυο δραστηριότητες του πατέρα μας...να τα χαρτιά...να οι εξουσιοδοτήσεις...να τα μπλοκάκια που θα ακυρώσουμε...τα πάντα όλα είχα φέρει!

Ο Γιώργος τον βλεπει να κουνάει συγκαταβατικά το κεφάλι του και αρχίζει να βάζει το σακάκι του, να μαζεύει κινητό τσιγάρα κλειδιά...έτοιμος να φύγουμε ένα πράμα.

Ο υπάλληλος κάνει τότε την κίνηση ΜΑΤ! Αφήνει τα χαρτιά στο γραφείο, σηκώνεται και προχωράει προς την έξοδο. Ο Γιώργος κόκκαλο.

Γιώργος : Μη μου πεις οτι θα πάει για κολατσιό τώρα?!

Εγώ : Όχι ρε, πάει να βρει την καρτέλα του μπαμπά.

Γιώργος : Α, πες το έτσι και ήμουνα έτοιμος να σηκωθώ να τον σβερκώσω και να τον ακινητοποιήσω με το συραπτικό στην καρέκλα...!

Τελικά, ο υπάλληλος αποδείχτηκε καρπούζι......όπου κουκούτσια βλέπε κενά εγκεφαλικά κύτταρα. Εμείς θέλαμε να διακόψουμε μια δραστηριότητα που άρχισε το 2008 και αυτός έφαγε χιλιάδες δευτερόλεπτα να ψάχνει καρτέλες πίίίίσω γύρω στο 1980!

1:02 ΦΥΓΑΜΕ ΑΠΟ ΚΩΔΙΚΑ!!!!!

Ανεβαίνοντας πάλι  πάνω στο μητρώο :

Γιώργος : Ρε τι ακορντεόν ήταν αυτός? Σε κάποια φάση τρόμαξα, νόμιζα οτι θα μας ζητούσε και τα ένσημα απο τη Γερμανία που δούλευε ο μπαμπάς πριν από 40 χρόνια!!

Μπαίνουμε μητρώο, ένας υπάλληλος – δύο άτομα στην ουρά. Ο ένας δεν είχε όλα τα χαρτιά, και ο άλλος ήθελε να κάνει μια ερώτηση. Η σειρά μας ήρθε σύντομα.Μπαίνει πρώτος ο Γιώργος :

Γιώργος : Άσε, αναλαμβάνω εγώ. Πήγαινε κάτσε σε μια καρέκλα και σε δυο λεπτά έχουμε φύγει. Το’χω.

Κάθομαι εγώ...καμάρωνα που άκουγα να λέει οτι είναι λογιστής και θέλει να κάνει αυτό το πράγμα και έχει φέρει τα τάδε χαρτιά και δε συμμαζεύεται...ξεφτέρι σου λέω!! 

Σιωπή από την υπάλληλο για λίγα δευτερόλεπτα και μετά η άβυσσος...:

Υπάλληλος : Μμμ...βλέπω δεν είχατε καταθέσει βεβαίωση από το ΤΕΒΕ, γιατί? Και αυτή την υπεύθυνη δήλωση ποιός σας είπε να την κάνετε? Και το χαρτί αυτό είναι στο όνομα του προηγούμενου ιδιοκτήτη, γιατί? Και στο σύστημα λέει οτι είχε απαλλαγή από βιβλία, για ποιό λόγο? Α, και κάτι άλλο...πρόκειται για μεταβίβαση επιχείρησης ή εκμίσθωση? Γιατί αν είναι πρέπει να περάσει πρώτα από έλεγχο υπεραξίας, που δε θα βγει τίποτα βέβαια, αλλά πρέπει να πάρετε τη σφραγίδα + τα χαρτόσημα από εκεί...

Την κοιτάει για λίγα δευτερόλεπτα και μετά στρέφεται προς το μέρος μου :

Γιώργος : Σήκω. Ανέλαβε. Πάω έξω να κάνω τσιγάρο γιατι δεν καταλαβαλινω σε ποιά διάλεκτο μου μιλάει αυτή...

1:50 ΦΥΓΑΜΕ ΑΠΟ ΕΦΟΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.

2:05 Είμασταν στο επιμελητήριο.

2:35 Φύγαμε.

Γιώργος : Έχουμε κι άλλο??

Εγώ : Ε, θα μπορούσαμε να πάμε να βγάλουμε τη σφραγίδα, να πάρουμε τα μπλοκάκια, να τα σφραγίσουμε και να πάμε πάλι εφορία να τα θεωρήσουμε και να τα τρυπήσουμε.....

Γιώργος : Πες μου οτι υπάρχει ένα «αλλά» και θα σου δωσω 20 ευρώ!

Εγώ : Αλλά σήμερα είναι κλειστά τα μαγαζιά και η εφορία έχει ήδη κλείσει.

Και έτσι καβάτζωσα 20 ευρά!!

Γυρίζοντας κατά τις τρείς παρά στο σπίτι, τον παίρνει τηλέφωνο ο Αντώνης.

Αντώνης : Έλα ρε συ, την έκανα σήμερα νωρίς από δουλειά και "πάρκαρα" τη μικρή στη μάνα μου. Πάμε για καφεδάκι?

Γιώργος : ΡΕ ΜΛΚ ΠΑΣ ΚΑΛΑ?? ΠΗΓΑ ΕΦΟΡΙΑ ΣΗΜΕΡΑ. Ε-Φ-Ο-Ρ-Ι-Α. ΞΟΔΕΨΑ 3,5 ΩΡΕΣ + ΕΝΑ ΠΑΚΕΤΟ ΤΣΙΓΑΡΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΠΑΡΑ ΠΟΥ ΔΕ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΙΣΕΙ ΤΗ ΛΕΞΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ" ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΤΥΠΙΣΣΑ ΠΟΥ  ΜΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΣΟΥΑΧΙΛΙ. ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΠΙΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΚΑΦΕ ΡΕ. ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ.

Αυτά.

Σε γενικές γραμμές νομίζω οτι πήγαμε καλά.