Υπερβολική ή Ρεαλίστρια?!

Παρασκευή σήμερα. Καινούρια μέρα ξυμέρωσε. Ξεχνάμε τα παλιά και κοιτάμε μπροστά.
Ξυπνάω το πρωί, βγάζω το δεξί μου χέρι από τα σκεπάσματα, ίσα ίσα για να βρω το θερμόμετρο. 

Το βάζω και κοιμάμαι κάνα 10λεπτο. 

Βγάζω θερμόμετρο. 38. Χμ. Ο.Κ., χθές βράδυ είχα φτάσει 39. Κατηφορίζω και πάω!
Σηκώνομαι να πάω να φτιάξω 2 φέτες ψωμί με βιτάμ και μέλι για να πάρω ντεπόν.
Ετοίμασα τις φέτες. Κάτι δεν πηγαίνε καλά. Κάθομαι.
Μπαίνει η Mum στην κουζίνα.

mum : Δε φτιάχνεις κάτι να φας?
εγώ : Έφτιαξα.
mum : Και γιατί δεν τρως?
εγώ : Ζαλίζομαι. Μάλλον θα λιποθυμήσω σε λίγο.
mum : Πω πω πω, όταν είσαι άρρωστη είσαι πολύ μυγιάγκ.....

Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι να ανοίγω τα μάτια και να βρίσκομαι ξαπλωμένη στο πάτωμα της κουζίνας και η mum από πάνω να μου 'χει ρίξει κα-δύο τάπερ νέρο για να συνέλθω.

Γιατί δε με παίρνει κανείς στα σοβαρά και νομίζουν οτι έχω την υπερβολή στο αίμα μου?