Πάνε 5 μέρες που έχω επιστρέψει από αυτήν την πόλη και ακόμα να συνέλθω! Συγκρίνω τα πάντα στην καθημερινότητα μου με όσα και όπως τα βίωσα εκεί. Τα πάντα ήταν όμορφα. Ίσως φταίει και το κλίμα των ημερών που έτυχε να ταξιδέψω...αλλά όπως και να 'χει, η απόδραση αυτή δεν παύει να είναι η καλύτερη που έχω κάνει ως τώρα...μακράν!
Η πόλη στολισμένη! Μουσικές στους δρόμους! Σε κάθε πλατεία κιόσκια που πρόσφεραν ζεστά ροφήματα και φαγητά, παιχνίδια, χριστουγενιάτικα στολίδια και δώρα, αλλά και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς! Οι άνθρωποι όλοι έξω στους δρόμους, να κανουν τα ψώνια τους, να τρώνε όρθιοι στα κιόσκια, να γελάνε, χωρίς να τους εμποδίζει το κρύο...ούτε καν το χιόνι που έπεφτε...! Η θερμοκρασία στους -4o C κι όμως ήταν όλα τόσο ζεστα!
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή :
17/12/11 :
10:40 αναχώρηση από αεροδρόμιο Χανίων
14:45 άφιξη στο αεροδρόμιο του Μονάχου
Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και αμέσως μετά έπεσε τηλέφωνο από μια φίλη, την Anna, να συναντηθούμε. Είχε κλείσει εισιτήρια για να πάμε σε ένα Θεατρικό Κονσέρτο Χριστουγεννιάτικου θέματος, στο Staatstheater στην Gaertnerplatz.
Δυστυχώς οι μόνες θέσεις που βρήκε ήταν όρθιες (ναι, εκεί και τις όρθιες θέσεις τις πουλάνε!). Ευτυχώς η διάρκεια ήταν μόνο 1,5 ώρα. Είναι τυχεροί που δεν τους λιποθύμησα με τόση ορθοστασία και ζέστη εκεί μέσα και όλα αυτά αμέσως μετά από το "τσαλάκωμα" του ταξιδιού!
Μετά από την καλλιέργεια του πνεύματος έρχεται η...μάσα! Ναι, θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω μια ευγενέστερη έκφραση, αλλά δε θα ταίριαζε με την περίσταση, μιας και πήγαμε να φάμε γνήσιο Βαυαρέζικο φαγητο. Που σημαίνει "πολύ" σε ποσότητα και "βαρύ" σε γεύση και χώνεψη! Και μαζί με το φαγητό...μπύρα φυσικα! Στη Γερμανία είμαστε...!
Με το ζόρι κρατήθηκα ξύπνια μέχρι τις 1 μετά τα μεσάνυχτα που γυρίσαμε στο ξενοδοχείο!
18/12/11 :
Αφού φάγαμε πρωινό, ετοιμαστήκαμε να βγούμε έξω να εξερευνήσουμε την πόλη. Καθώς έκλεινα την κουρτίνα του παραθύρου, έπεσε το μάτι μου έξω από το παράθυρο, και τι βλέπω..?!
Κοιτάω ξανά μπάς και δεν είδα καλά...
Κι όμως......ΧΙΟΝΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.........!!!
Brother : Ε, ας μη βγούμε τώρα έξω. Ας περιμένουμε μπας και σταματήσει...
Εγώ : ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΟΣ?!? Εννοείται οτι θα βγούμε τώρα έξω!!!!
Περπατήσαμε μέσα στο ψιλόχιονο προς την Karlsplatz...όπου πέσαμε σε μια αυτοσχέδια πίστα πατινάζ που είχε στηθεί...
...και από εκεί συνεχίσαμε προς την Marienplatz....
...που όταν φτάσαμε μείναμε με το στόμα ανοιχτό από τη θέα του Altes Rathaus (Παλιού Δημαρχείου)...
...η εικόνα του οποίου συμπληρωνόταν από τα κιόσκια με φαγητο, ποτό, στολιδια, σουβενιρ και άλλα είδη που είχαν στηθεί στην πλατεία μπροστά από το Παλιό Δημαρχείο...
...και από πίσω από το Παλιό Δημαρχείο ήταν η Fraukirche...που έμπαινες μέσα και "έμενες" από την επιβλητικότητα που έβγαζε ο χώρος...
Το μεσημέρι είχαμε κανονίσει να πάμε να βρούμε κάποιους φίλους στο Erding. Μας είχανε πει λοιπόν να πάρουμε τη γραμμή S2 από το Hauptbahnhof και να κατέβουμε στο τέρμα απ' όπου θα ερχόντουσαν να μας πάρουνε. Μας πρότειναν να πάρουμε το δρομολόγιο που έφευγε 14:51 και θα έφτανε στον προορισμό μας στις 15:42. Το βρήκαμε χιουμορώδες για τα Ελληνικά δεδομένα, αλλά μας αποστόμωσαν όταν διαπιστώσαμε οτι το δρομολόγιο έγινε ΑΚΡΙΒΩΣ όπως μας το είπαν.
Διανύσαμε λοιπόν μια διαδρομη 51 λεπτών, συν άλλη μισή ώρα περίπου με το αυτοκίνητο για να φτάσουμε στο σπίτι του Thomas και της Karin. Η περιοχή φαινόταν ήσυχη και χωρίς κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
ΑΛΛΑ...αυτό ήταν μέχρι να μπούμε μέσα στο σπίτι τους. Από 'κεί και πέρα τα λόγια ήταν περιττά. Το σπίτι τους απλά δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει απλά. Αρνούμαι να το περιγράψω!
Μαγειρέψαμε, κάτσαμε και φάγαμε υπό το φώς των κεριών, με απαλή και χαλαρωτική μουσική και δοκιμάζοντας 3 κρασιά, μιας και ο άντρας ασχολείται με την εισαγωγη και πώληση κρασιών, και ήθελε να δοκιμάσει κάποιες νέες παραλαβές.
Δυστυχώς, αν και το έλεγα από τη στιγμή που μπήκαμε μέσα στο σπίτι, στο τέλος φύγαμε και ξέχασα να βγάλω το σπίτι τους φωτογραφίες.
Και δυστυχώς δις...φύγαμε από αυτό το σπίτι κάπου 1 ώρα μετά τα μεσάνυχτα. Δυστυχώς! Δεν έπρεπε. Έπρεπε να διώξω αυτούς και να μείνω εγώ εκέι. Για πάντα!
19-12-11 :
Σήμερα το πρωί αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε κάποια μουσεία και περιοχές που είτε είχα βρεί εγώ οτι αποτελούν αξιοθέατα είτε μας είχαν συστήσει φίλοι που μένουν εδώ.
Η μόνη λεπτομέρεια που δε διάβασα πουθενά και δε μας είπε κανείς, ήταν οτι τη Δευτέρα ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΑ! Οπότε, απλά τα θαυμάσαμε απ' έξω...!
Koenigsplatz λοιπόν...
...μουσεία, πινακοθήκες, αλλά και αλλιώτικα κτίρια...
...άλλη μια πλατεία που έγινε τόπος συνάντησης...η Wittelsbacherplatz...
...και ίσως ήταν και η πιο εναλλακτική "πλατεία-αγορά", καθώς είχε επιρροές από άλλες εποχές...
...οι εκκλησίες τους σου τραβάνε εκνευριστικά την προσοχή σου...
...the Hofgarten...
...περατζάδα και από τη Viktualienmarkt και κατόπιν επιστροφή στο ξενοδοχείο για ανάπαυση των άκρων μας!
Το βραδάκι αφού περάσαμε από την Karlsplatz και την Mariensplatz...
...κατευθυνθήκαμε προς το "Nero", το μαγαζι του Stefano, με τον οποίο είχαμε μιλήσει νωρίτερα για να μας κρατήσει ένα τραπέζι.
Astonished once more!
Απλό μαγαζί, στυλάτο, με πολυ καλή κουζίνα που μαζεύει κόσμο κάποιου επιπέδου!
Και απόψε το ρίξαμε έξω...!
20-12-11 :
Σήμερα το πρόγραμμα είχε λιγότερα αξιοθέατα και περισσότερες κοινωνικές επαφές.
Το πρωί επισκεφτήκαμε το Staadtmuseum...
...και το μεσημεράκη περάσαμε από το Yoga Studio του Petro.
Το απόγευμα πήραμε το U-Bahn και κατεβήκαμε στην Arabella Platz, απ' όπου ήρθε και μας πήρε ο Josef. Περάσαμε από το σπίτι του, όπου είδαμε την Αργυρή (τη γυναίκα του) και την Έλενα (την κόρη τους). Με το ζευγάρι πήγαμε και φάγαμε σε ένα παραδοσιακό βαυαρέζικο μαγαζι, και αργότερα γυρίσαμε σπίτι τους, όπου και αράξαμε λίγο πριν πάρουμε το δρόμο του γυρισμού για το ξενοδοχείο.
Πάντα είχα την απορία για το πώς θα ακουγόταν σε ένα Γερμανό ένας Κρητικός που μιλάει γερμανικα. Σήμερα διαπίστωσα πόσο αστείο είναι να ακούς έναν Γερμανό να μιλάει Κρητικά...!
21-12-11:
Σήμερα αντιθέτως, είχε περισσότερα αξιοθέατα (περπάτημα και ορθοστασία) και λιγότερες κοινωνικές συναναστροφές.
Πρώτη στάση το Nymphenburg Schloss. Παλάτι. Όνομα και πράγμα. Μεγαλειώδες. Και χιονισμένο!
Στη συνέχεια είχε τη χαρά να μας υποδεχτει το Deutsches Museum. Όταν διαπιστωσαμε οτι το μουσείο αυτό αποτελείται από 6 ορόφους, τεραστίων διαστάσεων και απείρων αντικειμένων...το σοκ ήταν όλο δικό μας!!! Δε μιλάμε για ένα απλό μουσείο...εκεί μέσα υπήρχαν εκτός από "ΤΑ ΠΑΝΤΑ"...ακόμα και κατασκευές, αυτοκίνητα, πλοία, ακόμα και μαχητικά αεροπλάνα και ελικόπτερα...πραγματικών διαστάσεων!!
Όχι...ομολογώ...στον 4ο όροφο σταματήσαμε. Δεν αντέχαμε άλλο! Τα πόδια μας αρνιόντουσαν να συνεχίσουνε και το μυαλό μας είχε σταματήσει να καταγράφει πληροφορίες...! Επιφυλασσόμεθα για την επόμενη φορά...
Πήραμε λοιπόν το δρόμο του γυρισμού στο ξενοδοχείο...
Αφού ξεκουραστήκαμε λίγο ο brother ετοιμάστηκε να πάει για φαγητό με κάτι φίλους, όπου και θα ακολουθούσα κι εγώ αργότερα, αφού πρώτα πήγαινα μια βόλτα στην TheresienwiesePlatz, μια πλατεία εκεί κοντά που μέναμε, όπου μου είχαν πεί οτι, α) είναι τεράστια και β) είχε ότι μπορείς να φανταστείς. Δεν ήθελα λοιπον να φανταστω. Ήθελα να πάω!
Και πήγα.
Και δεν ήθελα να φύγω...!
Τεράστια υπαίθρια αγορά, περιτριγυρισμένη από μεγάλες σκηνές και κιόσκια μέσα σε αυτές, αλλά και έξω από αυτές.
Τρείς ώρες αργότερα, αναγκάστηκα να φύγω από εκεί. Όχι για να πάω να βρώ τους άλλους που είχαν κάτσει για φαι...(εγώ είχα τσιμπήσει μια τρελή κρέπα από ένα κιόσκι)...
...αλλά για να γυρίσω στο ξενοδοχείο και να φτιάξω τη βαλίτσα μου, μιας και την επόμενη μέρα είχαμε πρωινή πτήση.
22-12-11 :
Με το που φτάσαμε το πρωί στο αεροδρόμιο...καταλάβαμε αμέσως ποιό ήταν το γκισέ που έπρεπε να πάμε. Μόνο σε ένα υπήρχε βαβούρα και αναταραχή. Σε αυτό που πήγαινε Ελλάδα!
Λόγω δυσμενών συνθηκών, δεν προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης, αλλά σε αυτό της Αθήνας. Παρά την αλλαγή σχεδίων, η άφιξη μας στα Χανιά έγινε την ώρα που προβλεπόταν αρχικά. So, no harm done!
Γενικά... :
- Το ξενοδοχείο μας ήταν κεντρικά (2 τετραγωνα νοτια του Hauptbahnhof), καθαρό, καλό πρωινό και οι υπάλληλοι εξυπηρετικοί και φιλικοί. Είχαμε κλείσει δίκλινο με ξεχωριστά κρεββάτια και μας έβαλαν σε τρίκλινο, οπότε ήμασταν υπερ-άνετα!
- Τα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς ήταν ακριβά, αλλά το θέμα αυτό είναι κάτι που ούτε οι ίδιοι οι Γερμανοί δεν καταλαβαίνουν πώς πάει!
- Καθαριότητα, μουσική, στολισμός και χριστουγεννιάτικη διάθεση ακόμα και στα Bahn (μετρό-υπόγειος σιδηρόδρομος)...!
- Η ακρίβεια των δρομολογίων των U-Bahn, S-Bahn, τράμ και λεωφορείων, είναι κάτι που σε εκπλήσει συνέχεια!!
- Αλλά ακόμα και για τους fit ανθρώπους, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να πάρουν ένα ποδήλατο και να κάνουν τις μετακινήσεις τους. Σχεδόν σε κάθε πλατεία υπάρχουν διαθέσιμα ποδήλατα για το κοινό. Χωρίς χρέωση. ΧΩΡΙΣ!
- Τα περιπολικά τους είναι BMW. Δεν περιγράφω άλλο.
- Ακόμα και σε κτίρια που έκαναν εργασίες στις όψεις τους και είχαν στήσει σκαλωσιές...είχαν φροντίσει να ρίξουν από μπροστά ένα πανί που θα κάλυπτε τις σκαλωσιές και πάνω στο πανί αυτό είχαν αποτυπώσει την όψη του κτιρίου όπως αυτή θα ήταν μετά το πέρας των εργασιών. Για τόσο προχώ ανθρώπους μιλάμε!!
- Οι άνθρωποι εκεί ήταν πολύ ευγενικοί και φιλικοί. Ίσως και "μονίμως ευδιάθετοι" θα μπορούσα να πω! Δεν ήταν λίγες οι φορές που μας είδανε στο δρόμο με το χάρτη να προσπαθούμε να προσανατολιστούμε και μας σταμάτησαν να μας ρωτήσουν αυτοί αν μπορούν να μας βοηθήσουν...! ΑΥΤΟΙ σταματούσανε ΕΜΑΣ......ασύλληπτο!!
Η πόλη στολισμένη! Μουσικές στους δρόμους! Σε κάθε πλατεία κιόσκια που πρόσφεραν ζεστά ροφήματα και φαγητά, παιχνίδια, χριστουγενιάτικα στολίδια και δώρα, αλλά και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς! Οι άνθρωποι όλοι έξω στους δρόμους, να κανουν τα ψώνια τους, να τρώνε όρθιοι στα κιόσκια, να γελάνε, χωρίς να τους εμποδίζει το κρύο...ούτε καν το χιόνι που έπεφτε...! Η θερμοκρασία στους -4o C κι όμως ήταν όλα τόσο ζεστα!
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή :
17/12/11 :
10:40 αναχώρηση από αεροδρόμιο Χανίων
14:45 άφιξη στο αεροδρόμιο του Μονάχου
Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και αμέσως μετά έπεσε τηλέφωνο από μια φίλη, την Anna, να συναντηθούμε. Είχε κλείσει εισιτήρια για να πάμε σε ένα Θεατρικό Κονσέρτο Χριστουγεννιάτικου θέματος, στο Staatstheater στην Gaertnerplatz.
Δυστυχώς οι μόνες θέσεις που βρήκε ήταν όρθιες (ναι, εκεί και τις όρθιες θέσεις τις πουλάνε!). Ευτυχώς η διάρκεια ήταν μόνο 1,5 ώρα. Είναι τυχεροί που δεν τους λιποθύμησα με τόση ορθοστασία και ζέστη εκεί μέσα και όλα αυτά αμέσως μετά από το "τσαλάκωμα" του ταξιδιού!
Μετά από την καλλιέργεια του πνεύματος έρχεται η...μάσα! Ναι, θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω μια ευγενέστερη έκφραση, αλλά δε θα ταίριαζε με την περίσταση, μιας και πήγαμε να φάμε γνήσιο Βαυαρέζικο φαγητο. Που σημαίνει "πολύ" σε ποσότητα και "βαρύ" σε γεύση και χώνεψη! Και μαζί με το φαγητό...μπύρα φυσικα! Στη Γερμανία είμαστε...!
Με το ζόρι κρατήθηκα ξύπνια μέχρι τις 1 μετά τα μεσάνυχτα που γυρίσαμε στο ξενοδοχείο!
18/12/11 :
Αφού φάγαμε πρωινό, ετοιμαστήκαμε να βγούμε έξω να εξερευνήσουμε την πόλη. Καθώς έκλεινα την κουρτίνα του παραθύρου, έπεσε το μάτι μου έξω από το παράθυρο, και τι βλέπω..?!
Κοιτάω ξανά μπάς και δεν είδα καλά...
Κι όμως......ΧΙΟΝΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.........!!!
Brother : Ε, ας μη βγούμε τώρα έξω. Ας περιμένουμε μπας και σταματήσει...
Εγώ : ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΟΣ?!? Εννοείται οτι θα βγούμε τώρα έξω!!!!
Περπατήσαμε μέσα στο ψιλόχιονο προς την Karlsplatz...όπου πέσαμε σε μια αυτοσχέδια πίστα πατινάζ που είχε στηθεί...
...και από εκεί συνεχίσαμε προς την Marienplatz....
...που όταν φτάσαμε μείναμε με το στόμα ανοιχτό από τη θέα του Altes Rathaus (Παλιού Δημαρχείου)...
...η εικόνα του οποίου συμπληρωνόταν από τα κιόσκια με φαγητο, ποτό, στολιδια, σουβενιρ και άλλα είδη που είχαν στηθεί στην πλατεία μπροστά από το Παλιό Δημαρχείο...
...και από πίσω από το Παλιό Δημαρχείο ήταν η Fraukirche...που έμπαινες μέσα και "έμενες" από την επιβλητικότητα που έβγαζε ο χώρος...
Το μεσημέρι είχαμε κανονίσει να πάμε να βρούμε κάποιους φίλους στο Erding. Μας είχανε πει λοιπόν να πάρουμε τη γραμμή S2 από το Hauptbahnhof και να κατέβουμε στο τέρμα απ' όπου θα ερχόντουσαν να μας πάρουνε. Μας πρότειναν να πάρουμε το δρομολόγιο που έφευγε 14:51 και θα έφτανε στον προορισμό μας στις 15:42. Το βρήκαμε χιουμορώδες για τα Ελληνικά δεδομένα, αλλά μας αποστόμωσαν όταν διαπιστώσαμε οτι το δρομολόγιο έγινε ΑΚΡΙΒΩΣ όπως μας το είπαν.
Διανύσαμε λοιπόν μια διαδρομη 51 λεπτών, συν άλλη μισή ώρα περίπου με το αυτοκίνητο για να φτάσουμε στο σπίτι του Thomas και της Karin. Η περιοχή φαινόταν ήσυχη και χωρίς κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
ΑΛΛΑ...αυτό ήταν μέχρι να μπούμε μέσα στο σπίτι τους. Από 'κεί και πέρα τα λόγια ήταν περιττά. Το σπίτι τους απλά δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει απλά. Αρνούμαι να το περιγράψω!
Μαγειρέψαμε, κάτσαμε και φάγαμε υπό το φώς των κεριών, με απαλή και χαλαρωτική μουσική και δοκιμάζοντας 3 κρασιά, μιας και ο άντρας ασχολείται με την εισαγωγη και πώληση κρασιών, και ήθελε να δοκιμάσει κάποιες νέες παραλαβές.
Δυστυχώς, αν και το έλεγα από τη στιγμή που μπήκαμε μέσα στο σπίτι, στο τέλος φύγαμε και ξέχασα να βγάλω το σπίτι τους φωτογραφίες.
Και δυστυχώς δις...φύγαμε από αυτό το σπίτι κάπου 1 ώρα μετά τα μεσάνυχτα. Δυστυχώς! Δεν έπρεπε. Έπρεπε να διώξω αυτούς και να μείνω εγώ εκέι. Για πάντα!
19-12-11 :
Σήμερα το πρωί αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε κάποια μουσεία και περιοχές που είτε είχα βρεί εγώ οτι αποτελούν αξιοθέατα είτε μας είχαν συστήσει φίλοι που μένουν εδώ.
Η μόνη λεπτομέρεια που δε διάβασα πουθενά και δε μας είπε κανείς, ήταν οτι τη Δευτέρα ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΑ! Οπότε, απλά τα θαυμάσαμε απ' έξω...!
Koenigsplatz λοιπόν...
 |
| Staatliche Antikensammlungen |
 |
| Οι Πύλες |
 |
| Glyptothek |
...μουσεία, πινακοθήκες, αλλά και αλλιώτικα κτίρια...
...άλλη μια πλατεία που έγινε τόπος συνάντησης...η Wittelsbacherplatz...
...και ίσως ήταν και η πιο εναλλακτική "πλατεία-αγορά", καθώς είχε επιρροές από άλλες εποχές...
...οι εκκλησίες τους σου τραβάνε εκνευριστικά την προσοχή σου...
...the Hofgarten...
...Munich Residenz ...εστιάζοντας στο εσωτερικό αίθριο του το οποίο είχε μετατραπεί σε "αγορά"...
...περατζάδα και από τη Viktualienmarkt και κατόπιν επιστροφή στο ξενοδοχείο για ανάπαυση των άκρων μας!
Το βραδάκι αφού περάσαμε από την Karlsplatz και την Mariensplatz...
...κατευθυνθήκαμε προς το "Nero", το μαγαζι του Stefano, με τον οποίο είχαμε μιλήσει νωρίτερα για να μας κρατήσει ένα τραπέζι.
Astonished once more!
Απλό μαγαζί, στυλάτο, με πολυ καλή κουζίνα που μαζεύει κόσμο κάποιου επιπέδου!
Και απόψε το ρίξαμε έξω...!
20-12-11 :
Σήμερα το πρόγραμμα είχε λιγότερα αξιοθέατα και περισσότερες κοινωνικές επαφές.
Το πρωί επισκεφτήκαμε το Staadtmuseum...
...και το μεσημεράκη περάσαμε από το Yoga Studio του Petro.
Το απόγευμα πήραμε το U-Bahn και κατεβήκαμε στην Arabella Platz, απ' όπου ήρθε και μας πήρε ο Josef. Περάσαμε από το σπίτι του, όπου είδαμε την Αργυρή (τη γυναίκα του) και την Έλενα (την κόρη τους). Με το ζευγάρι πήγαμε και φάγαμε σε ένα παραδοσιακό βαυαρέζικο μαγαζι, και αργότερα γυρίσαμε σπίτι τους, όπου και αράξαμε λίγο πριν πάρουμε το δρόμο του γυρισμού για το ξενοδοχείο.
Πάντα είχα την απορία για το πώς θα ακουγόταν σε ένα Γερμανό ένας Κρητικός που μιλάει γερμανικα. Σήμερα διαπίστωσα πόσο αστείο είναι να ακούς έναν Γερμανό να μιλάει Κρητικά...!
21-12-11:
Σήμερα αντιθέτως, είχε περισσότερα αξιοθέατα (περπάτημα και ορθοστασία) και λιγότερες κοινωνικές συναναστροφές.
Πρώτη στάση το Nymphenburg Schloss. Παλάτι. Όνομα και πράγμα. Μεγαλειώδες. Και χιονισμένο!
Στη συνέχεια είχε τη χαρά να μας υποδεχτει το Deutsches Museum. Όταν διαπιστωσαμε οτι το μουσείο αυτό αποτελείται από 6 ορόφους, τεραστίων διαστάσεων και απείρων αντικειμένων...το σοκ ήταν όλο δικό μας!!! Δε μιλάμε για ένα απλό μουσείο...εκεί μέσα υπήρχαν εκτός από "ΤΑ ΠΑΝΤΑ"...ακόμα και κατασκευές, αυτοκίνητα, πλοία, ακόμα και μαχητικά αεροπλάνα και ελικόπτερα...πραγματικών διαστάσεων!!
Όχι...ομολογώ...στον 4ο όροφο σταματήσαμε. Δεν αντέχαμε άλλο! Τα πόδια μας αρνιόντουσαν να συνεχίσουνε και το μυαλό μας είχε σταματήσει να καταγράφει πληροφορίες...! Επιφυλασσόμεθα για την επόμενη φορά...
Πήραμε λοιπόν το δρόμο του γυρισμού στο ξενοδοχείο...
Και πήγα.
Και δεν ήθελα να φύγω...!
Τεράστια υπαίθρια αγορά, περιτριγυρισμένη από μεγάλες σκηνές και κιόσκια μέσα σε αυτές, αλλά και έξω από αυτές.
Τρείς ώρες αργότερα, αναγκάστηκα να φύγω από εκεί. Όχι για να πάω να βρώ τους άλλους που είχαν κάτσει για φαι...(εγώ είχα τσιμπήσει μια τρελή κρέπα από ένα κιόσκι)...
...αλλά για να γυρίσω στο ξενοδοχείο και να φτιάξω τη βαλίτσα μου, μιας και την επόμενη μέρα είχαμε πρωινή πτήση.
22-12-11 :
Με το που φτάσαμε το πρωί στο αεροδρόμιο...καταλάβαμε αμέσως ποιό ήταν το γκισέ που έπρεπε να πάμε. Μόνο σε ένα υπήρχε βαβούρα και αναταραχή. Σε αυτό που πήγαινε Ελλάδα!
Λόγω δυσμενών συνθηκών, δεν προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης, αλλά σε αυτό της Αθήνας. Παρά την αλλαγή σχεδίων, η άφιξη μας στα Χανιά έγινε την ώρα που προβλεπόταν αρχικά. So, no harm done!
Γενικά... :
- Το ξενοδοχείο μας ήταν κεντρικά (2 τετραγωνα νοτια του Hauptbahnhof), καθαρό, καλό πρωινό και οι υπάλληλοι εξυπηρετικοί και φιλικοί. Είχαμε κλείσει δίκλινο με ξεχωριστά κρεββάτια και μας έβαλαν σε τρίκλινο, οπότε ήμασταν υπερ-άνετα!
- Τα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς ήταν ακριβά, αλλά το θέμα αυτό είναι κάτι που ούτε οι ίδιοι οι Γερμανοί δεν καταλαβαίνουν πώς πάει!
- Καθαριότητα, μουσική, στολισμός και χριστουγεννιάτικη διάθεση ακόμα και στα Bahn (μετρό-υπόγειος σιδηρόδρομος)...!
- Η ακρίβεια των δρομολογίων των U-Bahn, S-Bahn, τράμ και λεωφορείων, είναι κάτι που σε εκπλήσει συνέχεια!!
- Αλλά ακόμα και για τους fit ανθρώπους, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να πάρουν ένα ποδήλατο και να κάνουν τις μετακινήσεις τους. Σχεδόν σε κάθε πλατεία υπάρχουν διαθέσιμα ποδήλατα για το κοινό. Χωρίς χρέωση. ΧΩΡΙΣ!
- Ακόμα και σε κτίρια που έκαναν εργασίες στις όψεις τους και είχαν στήσει σκαλωσιές...είχαν φροντίσει να ρίξουν από μπροστά ένα πανί που θα κάλυπτε τις σκαλωσιές και πάνω στο πανί αυτό είχαν αποτυπώσει την όψη του κτιρίου όπως αυτή θα ήταν μετά το πέρας των εργασιών. Για τόσο προχώ ανθρώπους μιλάμε!!
- Οι άνθρωποι εκεί ήταν πολύ ευγενικοί και φιλικοί. Ίσως και "μονίμως ευδιάθετοι" θα μπορούσα να πω! Δεν ήταν λίγες οι φορές που μας είδανε στο δρόμο με το χάρτη να προσπαθούμε να προσανατολιστούμε και μας σταμάτησαν να μας ρωτήσουν αυτοί αν μπορούν να μας βοηθήσουν...! ΑΥΤΟΙ σταματούσανε ΕΜΑΣ......ασύλληπτο!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου