Εντάξει, το παραδέχομαι. Ανήκω σε αυτήν την κατηγορία ανθρώπων με κάποιες παραξενιές. Όχι πολλές. Λίγες. Το ξεκαθαρίζω από την αρχή για να μην έχουμε παρεξηγήσεις!
Μια από αυτές είναι η...εμ...που...ξέρεις...όταν...χμ...πως θα το θέσω τώρα κομψά αυτό...?!
Υπάρχουν φορές που μου μιλάει κάποιος και είναι σαν να έχω βάλει φελλούς στα αυτιά μου. Απλά δεν τον παρακολουθώ! Καθόλου όμως!
Κάποιες φορές φταίει ο άνθρωπος που έχω απέναντι μου, ίσως ο τρόπος που μιλάει, το πόσο γρήγορα υτάνει στην ουσία του θέματος κτλ. Νομίζω όμως οτι τις περισσότερες φορές φταίει το θέμα της συζήτησης.
Υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει να μιλανε. Να μιλάνε πολύ. Για το οτιδήποτε. Ακόμα κι αν δεν είναι γνώστες ενός θέματος, θέλουν να πουνε κάτι!
Εντάξει, δεν έχω πρόβλημα με αυτό. ;Aμα του αρέσει, γούστο του και καπέλο του.
Το πρόβλημα μου ξεκινάει οταν αρνούνται να ερμηνεύσουν τα σημάδια αποφυγής ή διακοπής της συζήτησης από το συνομιλητή τους!
Πρόσφατο παράδειγμα :
Έχει αρχίσει κάποιος σε μια παρέα να μιλάει για ένα θέμα...το οποίο, αυτή τη στιγμή, 37 ώρες αργότερα, προσωπικά, δε θυμάμαι ποιό ήταν! Κάποιοι κατάφεραν να τη σκαπουλάρουν, και έτσι ο κλήρος έπεσε σε μένα. Άρχισε να μου μιλάει, κοιτάζοντας με στα μάτια, χωρίς να σταματήσει λεπτό την αφήγηση του.
Πέντε λεπτά αργότερα, βαρέθηκα να βγάζω μουγκρητά επιβεβαίωσης προς τα λεγόμενα του, και αποφάσισα οτι ήταν ώρα να διακόψω με κάποιον τρόπο τη συζήτηση.
Κίνηση 1 : No more eye contact. Θεωρώντας οτι θα καταλάβει οτι έχασα πλέον το ενδιαφέρον μου.
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 2 : Άρχισα να κοιτάζω τριγύρω μου. Οπουδήποτε. Οτιδήποτε. Μόνο και μόνο για να καταλάβει οτι...χμ...ψιλοβαρέθηκα και ψάχνω για κάτι πιο ενδιαφέρον.
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 3 : Έπιασα το κινητό μου, συνδέθηκα στο wifi, τσέκαρα τα εμαιλ μου, σέρφαρα για λίγα λεπτά στο ιντερνετ άσκοπα...
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 4 : Έπιασα μια χαρτοπετσέτα, έφτιαξα μια σαΐτα, δοκίμασα, αν πετάει, προσγειώθηκε στο διπλανό τραπέζι, ζήτησα συγνώμη, ο σερβιτόρος μου επέστρεψε τη σαΐτα μου, και μου συμπλήρωσε με νερό το ποτήρι μου.
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 5 : Άρχισα να παίρνω μέρος στη συζήτηση που είχαν κάποιοι άλλοι από την παρέα μας που καθόντουσαν απέναντι μου (μιας και έβρισκα το θέμα τους πιο ενδιαφέρον).
Αποτέλεσμα : Δυο - τρία λεπτά αργότερα έλαβα το εξής σχόλιο από το φλύαρο πρώην ομιλητή μονολόγου προς εμένα :
"Εντάξει, επειδή μας διακόπτουνε τώρα συνέχεια, θα ολοκληρώσουμε κάποια άλλη φορά τη συζήτηση μας"............
...?......?...............?........."συζήτηση"......???.................."κάποια άλλη φορα".........?.....
........"συζήτηση"...??...........................................I don't think sooo..........!!
Anyway, το θέμα είναι οτι δεν πρόσεξα ουτε μια στιγμή για τι πράγμα μιλούσε ο άνθρωπος. Το θέμα μου φάνηκε βαρετό από τα πρώτα δευτερόλεπτα, οπότε και έκοψα επαφή.
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο όμως, με θεωρούνε καλό "κοινό" και μου μιλάνε όλοι για τα πάντα. Θέλω, δε θέλω. Μ' αρέσει, δε μ' αρέσει.
Οπότε δε ξέρω τι θα κάνετε...βρείτε μου ένα τρόπο να τη σκαπουλάρω από παρόμοιες μελλοντικές καταστάσεις, γιατί δε με βλέπω καλά! Παίζει και να πεθάνω από την πλήξη......!!
Note :
Βέβαια, από την άλλη,...όλο αυτό μπορεί να είναι και απλά άλλο ένα σημάδι του πόσο υψηλο IQ έχω. Δε λένε οτι οι πολύ ευφυείς άνθρωποι, αντιμετωπίζουν συχνά πυκνά πρόβλημα συγκεντρωσης? Ε, νομίζω οτι σιγά σιγά πείθομαι οτι είμαι ένας από αυτούς...!
Μια από αυτές είναι η...εμ...που...ξέρεις...όταν...χμ...πως θα το θέσω τώρα κομψά αυτό...?!
Υπάρχουν φορές που μου μιλάει κάποιος και είναι σαν να έχω βάλει φελλούς στα αυτιά μου. Απλά δεν τον παρακολουθώ! Καθόλου όμως!
Κάποιες φορές φταίει ο άνθρωπος που έχω απέναντι μου, ίσως ο τρόπος που μιλάει, το πόσο γρήγορα υτάνει στην ουσία του θέματος κτλ. Νομίζω όμως οτι τις περισσότερες φορές φταίει το θέμα της συζήτησης.
Υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει να μιλανε. Να μιλάνε πολύ. Για το οτιδήποτε. Ακόμα κι αν δεν είναι γνώστες ενός θέματος, θέλουν να πουνε κάτι!
Εντάξει, δεν έχω πρόβλημα με αυτό. ;Aμα του αρέσει, γούστο του και καπέλο του.
Το πρόβλημα μου ξεκινάει οταν αρνούνται να ερμηνεύσουν τα σημάδια αποφυγής ή διακοπής της συζήτησης από το συνομιλητή τους!
Πρόσφατο παράδειγμα :
Έχει αρχίσει κάποιος σε μια παρέα να μιλάει για ένα θέμα...το οποίο, αυτή τη στιγμή, 37 ώρες αργότερα, προσωπικά, δε θυμάμαι ποιό ήταν! Κάποιοι κατάφεραν να τη σκαπουλάρουν, και έτσι ο κλήρος έπεσε σε μένα. Άρχισε να μου μιλάει, κοιτάζοντας με στα μάτια, χωρίς να σταματήσει λεπτό την αφήγηση του.
Πέντε λεπτά αργότερα, βαρέθηκα να βγάζω μουγκρητά επιβεβαίωσης προς τα λεγόμενα του, και αποφάσισα οτι ήταν ώρα να διακόψω με κάποιον τρόπο τη συζήτηση.
Κίνηση 1 : No more eye contact. Θεωρώντας οτι θα καταλάβει οτι έχασα πλέον το ενδιαφέρον μου.
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 2 : Άρχισα να κοιτάζω τριγύρω μου. Οπουδήποτε. Οτιδήποτε. Μόνο και μόνο για να καταλάβει οτι...χμ...ψιλοβαρέθηκα και ψάχνω για κάτι πιο ενδιαφέρον.
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 3 : Έπιασα το κινητό μου, συνδέθηκα στο wifi, τσέκαρα τα εμαιλ μου, σέρφαρα για λίγα λεπτά στο ιντερνετ άσκοπα...
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 4 : Έπιασα μια χαρτοπετσέτα, έφτιαξα μια σαΐτα, δοκίμασα, αν πετάει, προσγειώθηκε στο διπλανό τραπέζι, ζήτησα συγνώμη, ο σερβιτόρος μου επέστρεψε τη σαΐτα μου, και μου συμπλήρωσε με νερό το ποτήρι μου.
Αποτέλεσμα : Κανένα. Συνέχισε να μιλάει.
Κίνηση 5 : Άρχισα να παίρνω μέρος στη συζήτηση που είχαν κάποιοι άλλοι από την παρέα μας που καθόντουσαν απέναντι μου (μιας και έβρισκα το θέμα τους πιο ενδιαφέρον).
Αποτέλεσμα : Δυο - τρία λεπτά αργότερα έλαβα το εξής σχόλιο από το φλύαρο πρώην ομιλητή μονολόγου προς εμένα :
"Εντάξει, επειδή μας διακόπτουνε τώρα συνέχεια, θα ολοκληρώσουμε κάποια άλλη φορά τη συζήτηση μας"............
...?......?...............?........."συζήτηση"......???.................."κάποια άλλη φορα".........?.....
........"συζήτηση"...??...........................................I don't think sooo..........!!
Anyway, το θέμα είναι οτι δεν πρόσεξα ουτε μια στιγμή για τι πράγμα μιλούσε ο άνθρωπος. Το θέμα μου φάνηκε βαρετό από τα πρώτα δευτερόλεπτα, οπότε και έκοψα επαφή.
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο όμως, με θεωρούνε καλό "κοινό" και μου μιλάνε όλοι για τα πάντα. Θέλω, δε θέλω. Μ' αρέσει, δε μ' αρέσει.
Οπότε δε ξέρω τι θα κάνετε...βρείτε μου ένα τρόπο να τη σκαπουλάρω από παρόμοιες μελλοντικές καταστάσεις, γιατί δε με βλέπω καλά! Παίζει και να πεθάνω από την πλήξη......!!
Note :
Βέβαια, από την άλλη,...όλο αυτό μπορεί να είναι και απλά άλλο ένα σημάδι του πόσο υψηλο IQ έχω. Δε λένε οτι οι πολύ ευφυείς άνθρωποι, αντιμετωπίζουν συχνά πυκνά πρόβλημα συγκεντρωσης? Ε, νομίζω οτι σιγά σιγά πείθομαι οτι είμαι ένας από αυτούς...!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου