Ζωή 33 ημερών...

Το σκοτάδι είχε πέσει πια...όταν έβαλα το κλειδί στην πόρτα και μπήκα στο σπίτι.
Ήταν περασμένες οκτώ και από ένα κοντινό δωμάτιο ακουγόταν η τηλεόραση...σε υψηλό ηχητικό επίπεδο. Η μητέρα παρακολουθούσε το lifestyle δελτίο ειδήσεων του Star.
Χαιρέτησα αόριστα, προσπέρασα το συγκεκριμένο δωμάτιο και εισήλθα στο επόμενο.
Δεν άνοιξα το φως. Έμεινα στο σκοτάδι για λίγο. Μέσα σε μια μυστήρια γαλήνια ατμόσφαιρα.
Τα μάτια μου προσαρμόστηκαν γρήγορα. Άφησα τα πράγματα που κρατούσα στον καναπέ και περιεργάστηκα το χώρο τριγύρω μου. Είχα μια αόριστα ασυνήθιστη αίσθηση.
Αφουγκράστηκα λίγο. Ναι. Κάτι έχει αλλάξει.
Άνοιξα το φως, κοίταξα τριγύρω αλλά δεν διέκρινα κάτι το διαφορετικό.
Μάλλον είναι η φαντασία μου, σκέφτηκα. Πάλι.
Πήγα στην κουζίνα. Ήθελα να φάω κάτι σε φρούτο.
Αντιθέτως, είδα μπροστά μου 2 κομμάτια σπιτικής πίτσας, λίγα μελομακάρονα και 2 κομμάτια ανανα.
Χμ, τα 2 πρώτα μάλλον δε θα με βοηθήσουν στο στόχο του 2013...αυτόν του να χάσω τα περιττά γραμμάρια και να γίνω τσίτα...
... ......
..."Τσίτα"....
... ... ... .... ...
Έφυγα σφαίρα για το δωμάτιο που είχα αφήσει τα πράγματα μου. Στάθηκα πάνω από το γραφείο αμίλητη.
Τελικά δεν ήταν η φαντασία μου. Κάτι είχε όντως γίνει.
Αυτό μαρτυρούσε και το άψυχο κορμί που λαμπύριζε υπό το φώς πυρακτώσεως και επέπλεε γαλήνειο πάνω στα ήρεμα νερά.

Η Διηάνειρα πέθανε, η Διηάνειρα πάει.
8/12/12 - 10/1/13

Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλει λίγο αργότερα σε κλίμα σιωπής και συγκίνησης, σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Προσωπικά δεν μπόρεσα να παραστώ στην ταφή. Η συγκινησιακή φόρτιση ήταν μεγάλη.
Αποφάσισα όμως να την τιμήσω, βάζοντας στην άκρη για λίγο τους προσωπικούς μου στόχους.
Έφαγα τα 2 κομμάτια πίτσας. Ε...θα ήταν κομματάκι άκομψο να έτρωγα ψαρόσουπα στη συγκεκριμένη κηδεία.
Τι θα πει "γιατι?"...?!
Ψαρόσουπα = ψάρι + σούπα......?!......ψάρι?!!!...............η Διηάνειρα ήταν ψάρι, Hellooooo?!? Does anyone see the irony here?!

Και για να απαντήσω και στους "προοδευτικούς" : ναι, προτίμησα την ταφή, γιατί αν την έκαιγα θα ήταν λες και θα είχαμε ρέγγα καπνιστή για βραδυνό...!


Υ.Γ. : Πρώτο pοst του 2013 έχει να κάνει με θάνατο. Πόσο ανατρεπτικά ξεκινάμε, οεο?!