Οικογενειακές στιγμές...!

Επ' ευκαιρίας του χθεσινού παραληρήματος, ανέσκαψα και βρηκα ένα εμαιλ που είχα στείλει στις κολλητές μου, πριν 2 - 2,5 χρόνια. Ανήκει και αυτό στη θεματική ενότητα "Γάμος", απλά  το κοιτάμε αυτή τη φορά από άλλη σκοπιά...

…γάμος πάλι και σήμερα...

Το καλό με τα μεγάλα σόγια είναι ότι…είναι πολυπληθή!!…if you get what i mean!...Τότε, βρε παιδί μου, δεν είχαν τι να κάνουν οι άνθρωποι και αράδιαζαν κουτσούβελα το ένα μετά το άλλο. Έτσι δημιουργόντουσαν μεγάλες οικογένειες. Είναι ωραίο, ξέρεις, να έχει πολλούς συγγενείς…και να βρίσκεστε αραιά και που όλοι μαζί…και να γνωρίζεις και νέους συγγενείς, είτε επειδή μένουν μακριά, είτε γι’ άλλους λόγους δεν τους έχεις γνωρίσει ποτέ…!

Το όλο αυτό μπέρδεγουέη σύστημα λειτουργεί κάπως σαν τα κονέ. Έχω μια θεία φαρμακοποίο…ένα θείο γεωπόνο…μια ξαδέρφη δικηγόρο…ένα μπατζανάκι γιατρό…ένα κουμπάρο εστιάτορα…ένα ανήψι καθηγητή και πάει λέγοντας! Οπότε, δικτυώνεσαι με γνωστούς / συγγενείς σε διάφορους τομείς…!

Δυστυχώς όμως, παντού υπάρχει ένα «αλλά»…ίσως και περισσότερα…!

…ΑΛΛΑ, είναι εκνευριστικό να μπαίνεις σε ένα χόρο με 3.000 άτομα και να φοβάσαι να πλησιάσεις τον όποιο ωραίο εμφανισιακά άντρα δεις, μη τυχόν και πεταχτεί από το πουθενά κάνας μπάρμπας και σου πετάξει την αποκεφαλιστική φράσή «Α, βλέπω γνωριστήκατε τα ξαδερφάκια!»…ή ακόμα χειρότερα την ατάκα «είδες τι μεγάλο ανηψιό που έχεις?!»………εγκεφαλικά…πολλαπλά εγκεφαλικά…!!

…ΑΛΛΑ, είναι σπαστικό το αν μη θυμάσαι τα τόόόσα ονόματα, πόσο μάλλον το βαθμό και το είδος συγγένειας. Και μετά να σου λέει ο άλλος «Μα καλά, δε ξέρεις από πού είστε ξαδέρφια?»…ή «μα καλά, δε θυμάσαι το όνομα της ξαδέρφης σου?»…sorry ε, ξέχασα να φέρω το PC μου για να ανοίξω το word που έχω φτιάξει και σημειώνω το family tree!  Να στο στείλω με email?!

…αλλά ΑΛΛΑ, έχει και πολύ φάση όταν πετυχαίνεις κανένα ηλικιωμένο θείο / παππού / μπάρμπα, ξέρω γω, που να τα έχει λίγο χαμένα (κάτι σε άνοια ας πούμε). Εκεί η συζήτηση φεύγει σε άλλη διάσταση!!

Παππούς : Πώς σε είπαμε εσένα παιδί μου?

Ε. : Ε. παππού

Παππούς : Ααα…Ε., ωραίο όνομα…είχα και γω μια αδερφή Ε.…

Ε. : Το ξέρω παππού…ήταν η γιαγιά μου…

Παππούς : Πέθανε μικρή…

Ε. : Μ…

Παππούς : Όλα της τα παιδιά όμως βγάλανε από μια Ε.…

Ε. : Ε, ναι, κάτι έχω καταλάβει…

Παππούς : Τη μια, τη μεγάλη, έχω χρόνιανα τη δω…

Ε. : Α, είναι αυτή που σου έφερε πριν λίγο το σακάκι σου…

Παππούς : …τι να κάνει άραγε?!

Ε. : Καλά την είδα…

Παππούς : …που να βρίσκεται?!

Ε. : Νομίζω πήγε τουαλέτα

Παππούς : Η άλλη σπουδάζει…ναι…κάπου μακριά είναι…

Ε. : Θεσσαλονίκη.

Παππούς : Πρέπει να τελειώνει όπου να ‘ναι…

Ε. : Ναι…πριν 12 χρόνια…

Παππούς : Να βρει μετά και μια δουλειά…να τακτοποιηθεί…

Ε. : Στην Τράπεζα ας πουμε? Που είναι 2 χρόνια τώρα?!

Παππούς : Και η μικρή τώρα πρέπει να μπαίνει Γυμνάσιο…

Ε. : Α, το παλιό, το 6θέσιο Γυμνάσιο λες? …Μ…τελείωσα πριν 3 χρόνια το Πολυτεχνείο…

Παππούς : Μου φαίνεται ότι την είδα κάπoυ εδώ νωρίτερα…

Ε. : Ναι, εδώ είμαι…

Παππούς : Την είδες και συ?! (50% αναλαμπή-επαφή με τη συζήτηση)

Ε. : Εεε…ναι…

Παππούς : Θύμησε μου τι χρώμα ρούχο φοράει…?

Ε. : Ένα μαύρο φόρεμα με μια πράσινη κορδέλα κάπου…

Παππούς : Α, σαν και σένα…μμ…

Ε. : …!!!...ναι, κάπως σαν και το δικό μου…ας πούμε το ίδιο και απαράλακτο!

Παππούς : Δεν τη βλέπω τώρα…

Ε. : Ε, είναι και πολύς κόσμος εδώ…που να τη δεις………(το ότι κάθομαι δίπλα ας πούμε τόση ώρα και του μιλάω…ούτε που έχει καμία σχέση με τι θέμα μας, ε?!)

Παππούς : Κάπου είδα και τον αδερφό της το Γιώργο…

Ε. : …

Παππούς : Καλό παιδί…

Ε. : …

Παππούς : Και ο Στέλιος ο αδερφός της άλλης Ε., ξέρεις…πολύ καλό παιδί!! Τρία παιδιά έχει και αυτός, ε?!

Ε. : Μ………(μα τι στο καλό, έχει κάνει delete μόνο σε ότι πληροφορίες αφορούν τους χαρακτήρες «E.»?!)

Παππούς : Αλλά τι θα θές…άμα δε βρίσκονται όλοι μαζί, αποξενόνονται και με τους συγγενείς τους…

Ε. : Μμμ…σε 2 βδομάδες δεν έχουμε μια βάφτιση μέσα από το σόϊ πάλι?!

(παρεμβάλεται ένα σιωπηλό 5λεπτο κεν;o…βγάζει λόγο ο κουμπάρος των νιόπαντρων)

Παππούς : ………Ο!!!..E.!!! Εδώ είσαι και συ?! Τι κάνεις καμάρι μου?!

Ε. : ……?!...

Παππούς : Πόσοκαιρό έχω να σε δω?!

Ε. : …… :/

Παππούς : Για πες…που δουλεύεις?

Ε. : μπλα μπλα μπλα

Παππούς : μπλα μπλα μπλα

Ε. : μπλα μπλα μπλα

(άλλο ένα κενό…έκανε ταλίμια ο γαμπρός…)

Έρχεται αργότερα η θεία να με πάρει. Σηκώνομαι, χαιρετάω τον παππού…και ενώ ήμασταν έτοιμες να πάμε πιο πέρα που μας φώναζαν, σκουντάει τη θεία ο παππούς και τη ρωτάει διακριτικα (και καλά!) :

Παππούς : Η κοπελιά…ποια είναι?!

…………………………(ας μου πει κάποιος που έχουν βάλει την κρυφή κάμερα!)…………………